♫ – OFF TOPIC – Katastrofa… Część II


♫ – OFF TOPIC – Katastrofa…
Część II



Doggerland…

K A T A S T R O F A – Teoria katastrofy Andrieja Stiepanienki – dalszy ciąg omówienia

Poprzednia część:
https://kodluch.wordpress.com/2017/12/01/%e2%99%ab-off-topic-katastrofa-czesc-i/

Пост „Этапы кометной катастрофы”:
http://the-small-joys.blogspot.ru/2017/03/25032017_25.html

plus
http://the-small-joys.blogspot.ru/2018/02/02-2018.html

Jako dodatek
Пост „Метангидратная катастрофа и Дарданов Потоп”: http://rodrigo-cortes.livejournal.com/111724.html

Kolejne etapy katastrofy

W kolejnym etapie zachodzących na Ziemi zjawisk i przemian, tworzy się coś co można nazwać tarczą pseudolodowca.

Opadająca na powierzchnię ziemi mocno schłodzona mieszanka wody, ziemi i pyłu – tworzy pokrywę lodową. To zlodowacenie pojawia się stosunkowo szybko – w czasie krótszym niż pół roku.
Zlodowacenie znika pod wpływem wody powodziowej. Można wiarygodnie założyć, iż zanikanie tej tarczy pseudolodowcowej trwa dziesięciolecie (lub dziesięciolecia). Lodowiec zanika wraz ze śmiercią „mamuciej” fauny. Zlodowacenie nie niszczy południowej fauny plejstocenu – która teraz zasiedla obecny teren Rosji.
Szybko tworząca się pokrywa pseudolodowca tworzy w górach zwały głazów – których istnienie jest niezrozumiałe dla obecnych modeli geologicznych. Pseudolodowiec może się także w niektórych rejonach przemieszczać.

Szybkie wytworzenie się takiej tarczy pseudolodowca, tłumaczy niezrozumiałe i nagłe obniżenie się temperatury plejstocenu – o 25° C poniżej obecnego poziomu – co można porównać do temperatur obecnej Antarktyki i wyklucza możliwość istnienia żywiącej się trawami plejstocenowej fauny. Zjawisko powyższe (nagłego obniżenia się temperatury) jest rejestrowane odpowiednimi badaniami izotopowymi.

Tarcza pseudolodowca tworzy też charakterystyczne moreny oraz idealnie okrągłe głazy (często wielowarstwowe w przekroju) czy złuszczające się skały. Przyczyną ich tworzenia mogą być kosmicznie niskie temperatury zewnętrzne (minus 200 ° C), podczas gdy na przykład środek głazu / skały ma temperaturę minus 5° C.
Lodowiec niejako „szlifuje” skalne masywy na północnych szerokościach geograficznych, oszczędza jednak faunę tropików (nie tworzy się mechanizm „Ziemi-kuli śnieżnej” – Snowball Earth) – ochłodzenie tam też występuje, ale zabija faunę selektywnie.
Szybko tworzy aluwialne, topniejące bystro wyspy w pobliżu równin zalewowych wielkich rzek. Roznosi na terenie całego basenu arktycznego drzewa , które do tej pory są znajdowane. Tworzy w sposób szybki strukturę komórek zamarzania.

Powyższa teoria wyjaśnia także niezrozumiały do tej pory fakt nagłego pojawienia się i równie szybkiego zniknięcia lodowców. W przeciwieństwie do obecnych teorii, teoria Andrieja Stiepanienki odrzuca konieczność istnienia pokrywy lodowej o grubości nawet 4 kilometrów, a także długiego okresu zlodowacenia, bo wszystkie procesy następują niezwykle szybko.

Teoria Stiepanienki potwierdza istniejące badania i stworzone mapy zlodowaceń, powstałe na podstawie badań terenowych. (Jednak teoria A.S. odrzuca konieczność istnienia lodowców na półkuli północnej przez tysiąclecia lub dziesiątki tysięcy lat – proces przebiegał niemal natychmiastowo – przyp. tłum.)

Proces „potopu światowego”.

Dokładność datowania w procesach geologicznych (z błędem) rzędu 2-4 tysięcy lat, jest sprawą zupełnie normalną.

Według oficjalnych danych, w jednym czasie – datowanym na nie dalej jak 8200 lat temu – nastąpiła seria procesów, których się ze sobą (jak dotychczas) nie wiąże – takich jak niżej.

Osuwisko Storrega (oficjalne datowanie 6200 lat p.n.e.) przyczyniło się do powstania Zatoki Hudsona oraz falę tsunami które zalało terytorium Doggerladu.

Pogrążenie się Doggerlandu w wodach obecnego Morza Północnego o 40-100 metrów.

Przerwanie cieśnin duńskich spowodowane osunięciem się terenu i zalanie słoną wodą morską słodkowodnego Jeziora Bałtyckiego.

Zatrzymanie się Prądu Zatokowego (Golfstromu).

Przepływ wody z Morza Kaspijskiego (Chwalińskiego) przez Manycz do Morza Czarnego.

Przerwanie Bosforu i przepływ wody z Morza Śródziemnego do Czarnego

Zatopienie Beringii – obecnego szelfu arktycznego.

Zatopienie Sundalandu – obecnych szelfów pomiędzy Australią i Nową Gwineą.

Zakończenie ostatniego zlodowacenia.

Nagły koniec północnoamerykańskiej kultury Clovis – ludności która jeszcze polowała na mastodonty.

Śmierć części fauny plejstocenu półkuli północnej.

Śmierć części fauny tego samego okresu na półkuli południowej.

Mając w pamięci mapy które korelują ze sobą rozmieszczenie gleb oraz obszar występowania mamutów – możemy do tej listy dodać także przemieszczenie się biegunów.

Zaproponowana hipoteza łączy te wszystkie procesy i utwierdza, że mają one wszystkie jedno źródło – praprzyczynę. Natomiast transgresja, regresja mórz i oceanów następuje z różnych przyczyn, w zależności od etapu procesu jaki następuje w powyższej hipotezie oraz kolejności następujących wydarzeń.

W pierwszym etapie potopu nastąpiło mające charakter katastrofalny napełnienie się masą błotno-lodową basenu późniejszego Morza Chwalińskiego – aż po Bałchasz, oraz podobny proces który stworzył Wielki Basen (Jezioro Plejstoceńskie) w Newadzie. Ten proces jest napędzany zwiększaniem się szybkości cyrkulacji morskiej wody w obszarze basenu arktycznego, co jest powodowane efektem elektromagnetycznym przechodzącego potoku meteorów i zwiększeniem pływów – zgodnie z teorią i badaniami Jusupa Chizirowa.

W drugim etapie następuje transgresja mórz. Jest ona spowodowana osiadaniem szelfów. To zjawisko jest widoczne szczególnie na obszarze półkuli północnej, która ma znacznie większy obszar lądów w porównaniu z półkulą południową. Następstwem tego jest zmiana środka ciężkości całej planety. Przesunięcie się środka ciężkości powoduje zmianę osi obrotu Ziemi – stąd widoczne obecnie dwa różne obszary trzech typów gleb.
Oś obrotu przemieszcza się od 40 stopnia długości w kierunku 140-go stopnia, co odpowiada zmianie położenia osi o 17-20 stopni szerokości geograficznej. Zmiana osi obrotu pociąga za sobą kolejną nierównowagę masy – wszak obracająca się Ziemia nie jest idealną kulą – promień równikowy jest większy o 21 km od promienia mierzonego od centrum do bieguna.

W trzecim etapie potopu woda która jest materią najbardziej „ruchomą”, zaczyna jako pierwsza kompensować powstałą nierównowagę masy – zaczyna się przelewać – szczególnie do stref północnej części Oceanu Atlantyckiego i rejonu Australii oraz odpływa ze strefy poprzedniego równika. Największy odpływ następuje w północnej części Pacyfiku i południowej części Oceanu Atlantyckiego.


Poprzedni równik i kierunki przepływu wody

W ślad za wodą zaczynają się przemieszczać masy skorupy ziemskiej, niczym ciasto – ale zachowując integralność i ułożenie z sąsiadującymi płytami. To powoduje miejscowe podnoszenie się dna oceanicznego – jednak poziom wody w oceanach pozostaje na niezmienionym poziomie. Zmieniają się jedynie poziomy i granice zamkniętych basenów.

Czwarty etap potopu następuje kolejno i obejmuje baseny Bałchasz, Morza Aralskiego, Kaspijskiego, Czarnego i Śródziemnego. Przemieszczenie ziemskiej osi obrotu powoduje zmiany w skorupie ziemskiej – układ dąży do zachowania uprzedniej różnicy pomiędzy długością promienia ziemskiego od środka do równika i do bieguna.

Różnica ta wynika z siły odśrodkowej, rozciągającej” niejako kulę ziemską w obszarze równikowym – /dopisek tłumacza/.

Następuje nachylenie się płaszczyzny skorupy ziemskiej /w rejonie Morza Kaspijskiego/ ze wschodu na zachód, Bałchasz i Morze Aralskie oddzielają się od wspólnego basenu i formuje się Morze Chwalińskie. Równocześnie następuje spływ wód z tego morza do Morza Czarnego. Szacując wielkość (pojemność) doliny Kuma-Manycz, proces ten trwał 21-22 lata.

W tym czasie Gibraltar oraz Bosfor były albo zamknięte albo miały bardzo ograniczoną przepustowość (z powodu osiadania skorupy ziemskiej podczas zatopienia szelfów). Analogiczny proces zachodzi w Wielkim Basenie Newady.

Piąty etap zakłada iż woda która przelała się z Morza Chwalińskiego do Morza Czarnego utrzymała się tam przez około 20 kolejnych lat, na wysokości 100 metrów wyższej niż poziom obecny. Po czym nastąpiło połączenie się Morza Czarnego ze Śródziemnym.

W dotychczasowych teoriach słona woda Morza Śródziemnego dopełniła słabo zasolone wody Morza Czarnego.

W niniejszej hipotezie to słona woda Morza Chwalińskiego (Kaspijskiego) dopełniła Morze Czarne, a nadmiar wód z Morza Czarnego spłynął do Śródziemnego, na co dowodem jest istnienie ściśle czarnomorskich sapropeli na dnie Morza Egejskiego. / Są to zwały mułu dennego pochodzące według badań z Morza Czarnego. Należy dodać, że trwające dwa dziesięciolecia „zatkanie” prawdopodobnie uprzednio drożnego Bosforu mogło wynikać z przeniesienia falą potopu ogromnej ilości zwałów ziemi, gliny i drzew, rodzajem „korka”– przyp. tłum./

Następnie Autor dokonuje szacunku objętości wody jaka przelała się z Morza Czarnego do Śródziemnego.

Autor zakłada poziom Morza Czarnego jako wyższy o 40-100 metrów od poziomu współczesnego. Obecna powierzchnia Morza Czarnego wynosi 422 tysiące km2.
Stąd wyliczenie (szczegóły w oryginale), że objętość wody która się przelała wynosi 17-42 tysięcy kilometrów sześciennych.

Obecna powierzchnia Morza Śródziemnego to 250 mln km2. Różnica pomiędzy poprzednimi poziomami morza to 8-12 metrów. Skąd Autor wylicza objętość wody która uzupełniła tę różnicę – wynosi ona 20-30 tysięcy km3.

Jak widać, ilości te są porównywalne – a co najważniejsze – wskazują jasno gdzie podziała się woda z Morza Czarnego, którego stara linia brzegowa pozostała na wysokości 40-100 metrów nad obecnym poziomem morza.

Pseudopotopem Autor nazywa potopy których świadectwa związane są z długotrwałymi opadami deszczu. Połączenie deszcz – potop ma swój związek pośredni. Już w momencie detonacji wodoru (powstającego w momencie przechodzenia potoku meteorów przez atmosferę – przyp. tłum.) – powstaje w atmosferze ogromna ilość wilgoci. Ale wszak proces ten (przechodzenia potoku przez atmosferę) trwa 3,7 godziny – należało by się spodziewać, że atomy (jony) wodoru będą się łączyć z tlenem w sposób niezwykle szybki. Szybko powiększają się też powierzchnie obszarów wodnych w Azji Środkowej i Newadzie, następnie budzą się wulkany – wszystko to razem sprzyja nagłemu wzrostowi ilości wody w atmosferze planety.

Zmiana „ustawienia” osi ziemskiej zmienia strefy klimatyczne oraz kierunek monsunów i passatów. Wiatry nie są teraz w stanie nabrać tyle wilgoci by nawodnić (dotychczasowe) sawanny Sahary czy obszar Meksyku. Krymska śródziemnomorska oraz Przymorska subtropikalna fauna i flora jest reliktowym świadectwem poprzedniego położenia bieguna. Zachodnia część wybrzeża Morza Kaspijskiego nie leży już w strefie klimatu śródziemnomorskiego – klimat tam staje się kontynentalny.

Problemy datowania

Kluczowym problemem pojawiającym się przy próbie datowania wszystkich wydarzeń historycznych są błędy metody badania radiowęglowego, za pomocą którego ustala się chronologię stosunkowo niedawnych wydarzeń geologicznych (dotyczy to również metody datowania za pomocą warstw odkładanych na dnie morskim).

(Problemy te opisałem tutaj >>> https://kodluch.wordpress.com/2017/11/17/%e2%99%ab-off-topic-czas-i-kalendarz/ – przyp. tłum. )

Pomiar metodą C14 jest kalibrowany na artefaktach z wcześniej ustalonymi datami – dlatego cała chronologia Dawnego Świata wydaje się być niewiarygodna. Przykładem są mumie z Sudanu zawierające ślady kokainy, a które pojawiły się na rynku w XIX wieku – mają one oficjalny wiek 3100-1400 lat – co daje 14-30 krotny błąd.

Znane są artefakty egipskie, które mają oficjalny wiek powyżej 3200 lat, a noszą ślady europejskich młotków ślusarskich początku XX wieku.

Rozmyte sztormem ścięte (ręką człowieka) pnie cisów koło walijskiej miejscowości Bort, mają oficjalny wiek 5000-6000 lat, choć ekonomiczne znaczenie drewna cisu nabrało dopiero w czasach współczesnych.

W tej sytuacji wiek czarnomorskich sapropeli na dnie Morza Śródziemnego, który ma oficjalny wiek 6800 lat – nie może być starszy niż około 230 lat.

Tych kilka przykładów pokazują skalę problemów z datowaniem radiowęglowym.

Problem ten ma pierwszorzędne znaczenie dla historii – powódź w rejonie szelfu Morza Czarnego datuje się na 5600 rok p.n.e., a nekropolie zatopione na tym szelfie datuje się na rok 4800 p.n.e. – czyli 800 lat później. A jest to tylko jeden i to szczególny przypadek, w istocie rząd błędów datowania radiowęglowego sięga 30 razy.

Zmiany klimatyczne

Niepodważalnym dowodem tego, że katastrofa miała miejsce w czasach historycznych są widoczne nieustanne zmiany obecnego klimatu.

Jeszcze w roku 1849 Wielki Basen w Newadzie był pełen słonych jezior, a teraz – tak jak Morze Aralskie – praktycznie jest pozbawiony wody. W rzeczywistości zarówno Morze Aralskie jak i Great Salt Lake wysychają synchronicznie. Istnieje wiele map z XVIII wieku na których znajduje się Mer ou Baye de L’Ouest (Morze Zachodnie) i także to morze powinno istnieć synchronicznie z Morzem Chwalińskim. (Przypomnieć warto, że Morze Chwalińskie na jednych mapach jest wcześniejszą nazwą Morza Kaspijskiego, na innych obejmuje też Morze Aralskie – przyp. tłum. )


Morze Zachodnie – fragment mapy z 1753
Czytelnik może się też zapoznać z uporczywymi wysiłkami poznawania źródeł rzeki Mississipi podczas wysyłanych w tamtejsze okolice ekspedycje na początku XIX wieku >> https://kodluch.wordpress.com/2017/11/22/%e2%99%ab-off-topic-historia-jednej-mapy/ przyp. tłum.

Fakt braku możliwości dopłynięcia do Wysp Aleuckich przez bardzo długi czas – jak to sygnalizowali kapitanowie statków pływających w tamtych rejonach – można łatwo wytłumaczyć tym, że w czasie katastrofy woda wpierw wpływała do Arktyki uzupełniając deficyt wody nad tonącymi szelfami, a po przemieszczeniu się biegunów, wypływała z Arktyki kompensując brak istniejącej równowagi.


Miasto Meksyk w roku 1827

Hernán Cortés widział w roku 1519 w Meksyku klimat wilgotny i rozwiniętą irygację, a jeszcze w roku 1827 miasto Meksyk znajdowało się na środku jeziora. (Patrz mapki w linku podanym wyżej – przyp. tłum.)

Ogromna ilość dokumentów mówi o kwitnącej w XIV wieku cywilizacji Azji Środkowej – teraz widzimy tam tylko opuszczone lub zatopione resztki miast (tereny nad Morzem Kaspijskim i Aralskim).

Archeolog A. Fekri na podstawie badań osadów, określił dokładny przedział czasowy, podczas którego nagle się zmniejszyły sezonowe opady na terenie Egiptu. Żona Fekri’ego – także będąca archeologiem – określiła iż woda na Saharze była jeszcze w XV wieku. W tym samym okresie, w Sudanie żyły nosorożce – co świadczy o panującym tam klimacie sawanny.

W 1665 roku zatonęło miasto Brighton (południowa Anglia), w 1692 roku pod wodą znalazł się Port Royal, w roku 1696 morze zabrało ogromną część wybrzeża w pobliżu miasta Sainte-Marie we Francji. Na ten okres przypada także ogromna ilość obrazów i rycin pokazujących niespotykane mrozy i zamarzniętą Tamizę. Islandia była odcięta od świata przez lód w latach 1420-1822

Kluczowa sprawa

W książce „Tonące miasta”, autor wymienia co najmniej 90 znanych miast „antyczności, średniowiecza oraz późniejszych okresów (podkreślenie Autora) – obecnie znajdujących się pod wodą, na głębokości 8-12 metrów, a w niektórych miejscach i głębiej”.

Poniżej Pan Stiepanienko wymienia (z tego opracowania) niektóre z tych miast:

Adriatyk: Vibion, Matamautso, Spina, Epidauros Illiryjski

Morze Azowskie: Taganrog

Indie Zachodnie: Port Royal

Morze Kaspijskie: Abeksun, Bandowjan, Kegnaja-Balgjach, Naryn-Kale, Terki

Wschodnia część Morza Śródziemnego: Gelika, Korynt, Pireus, Gifion, Faros, Atlit, Cezarea, Kesaria, Vurgunda, Tristomo, Lefkos, Watchipotamos, Salamina, Maiumpolis, Pafos, Kurias, Amtos, Mochlos, Chersones, Panormus, Metallon, Amnisas, Moni Arwi, Elunda, Psira, Spinalonga, Itanos, Kapa Plaka, Zakros, Ampelos, Sydon, Tyr, Apollonia, Ptolemeida, Tauchira, Arwad, Ajfuza, Taps…

Zachodnia część Morza Śródziemnego: Jol, Waja, Puzzoli, Mizenum, Fos…

Morze Czarne: Apollonia, Dionisopolis, Masembrja, Odessos, Anakopia, Dioskuria-Sebastopolis, Gejunessa, Fanagoria, Hermonassa-Tmutarakań, Tomy, Istrija, Weljaus, Kalos, Limen, Nimfej, Pantikapej, Sugdeja, Teodozja, Chersones-Korsuń, Kitej, Zefirij, Akra, Olwija…

Morze Egejskie: Fej, Lorenzon, Kardamil, Minna, Tigani, Pilus, Kalidon, Eritreja, Smyrna, Teos, Notium, Milet, Bagrilija, Andriasmira…

Południowa Anglia: Brighton, Dunwitch…

USA- Floryda: Saint-Augustin.

Miasta wyżej wymienione, są dla nas teraz zupełnie nieznane – jednak w źródłach historycznych są wielokrotnie opisywane i wymieniane. Poza niewielkimi wyjątkami, brak też historii ich zatopienia.
Można ten fakt tłumaczyć zażartą walką kościoła i nauki – informacje o potopie, które mogły by wzmacniać pozycję polityczną kleru, po prostu nie zostały wprowadzone do nauki.

W momencie przejścia angielskiego geologa William Buckland’a z pozycji „deluwianisty” (czyli zwolennika powszechnego potopu), na pozycje „glacjologów” (wyjaśniających wszystkie procesy geologiczne działalnością lodowcową), zjawiska i badania geologiczne zaczęto wyjaśniać i tłumaczyć z punktu widzenia teorii glacjalnej – jednak rozdzielenie tych dwóch szkół wydaje się nieuzasadnione.


Liczba historycznych zapisów mówiących o podnoszeniu się wody / potopie, w porównaniu z liczbą informacji mówiących o ochłodzeniu…

Zatopienie wyżej wymienionych miast mogło nastąpić jedynie przy ścisłym związku z nagłym ochłodzeniem (teorią lodowcową), zaś dane statystyczne dotyczące podnoszenia się poziomu wód są bardzo blisko skorelowane z danymi dotyczącymi ochłodzenia.

Bezpośrednie świadectwa historyczne.

Katastrofalna transgresja Morza Kaspijskiego, która zniszczyła leżące nad Wołgą miasto Saraj, została opisana przez włoskich autorów i datowana przez nich na lata 1325-1330.

W roku 1323 odnotowano kolejny przypadek zniszczenia Latarni Aleksandryjskiej. Takich przypadków zniszczenia tej latarni jest w świadectwach pisanych około tuzina – można zakładać iż wszystkie te opisy (rozrzucone na różne lata i stulecia – przyp. tłum.) mówią o jednym przypadku katastrofy, przypisanemu do różnych epok.

W tym samym, 1323 roku całkowicie zamarzło Morze Śródziemne. Do /nagłego/ zamrożenia takiego zbiornika wody jakim jest to morze, zwykłe czynniki klimatyczne potrzebowały by na to dziesięcioleci ochłodzenia i mrozów – natomiast przy natychmiastowym odbiorze ciepła w wyniku wybuchowego rozkładu klatratów metanu (a wszak w Północnej Afryce są teraz wielkie pokłady ropy i gazu ziemnego) – takie zjawisko mogło nastąpić natychmiastowo.

Latarnia Aleksandryjska „upadła” także w roku 365, a z roku 363 mamy świadectwa o zatopieniu Epidauros Illyryjskiego. W tym samym niemal czasie – lata 361, 362 i 363 (daty z różnych źródeł) – raz wiatr (uderzeniowa fala balistyczna), raz wybuch niszczy świątynię judejską. Dane mówią iż przy tej okazji zniszczona została cała masa miast antyczności, zanotowano też kilka fal tsunami, a statki zostały wyrzucane daleko w głąb lądu. Pisze się o tym, że przestał istnieć niejaki „Most Pontyjski” – wiadomo, że chodzi o Bosfor.

Sokrates Scholastyk tak wspomina o straszliwym trzęsieniu ziemi z roku 365: „morza zmieniły swe dotychczasowe brzegi, w niektórych miejscach tak mocno trzęsło, że w miejscach gdzie kiedyś można było chodzić, teraz można pływać. W innych miejscach morze odeszło tak daleko, że morskie dno stało się lądem”. W tym opisie można dostrzec bezpośredni przekaz drugiego i trzeciego etapu potopu – opisanego wyżej.

Od roku 437 do 1783 zanotowano dziewięć serii trzęsień ziemi, które trwały bez przerwy od 4 do 12 miesięcy. Również tak długie okresy nieustających trzęsień ziemi odpowiadają przedstawionemu przez Autora schematowi wydarzeń.

Jeszcze w XIX wieku na brzegach Grenlandii znajdowano drzewa, które w tym czasie rosły jedynie w Japonii. Z kolei na mapie Carta Martina z roku 1572 koło Grenlandii zaznaczono pływające zwały drzew, zaś na Morzu Bałtyckim widnieją zatopione baszty (na północ od Gdańska, na szerokości Helu – przyp. tłum.).

Jest sprawą oczywistą, że wszystkie te mapy powstały znacznie później i mogą być fałszywkami – nie mniej jednak zawierają pewne szczegóły historyczne…

Przejście gór lodowych przez Konstantynopol

Teofan Sygriański (Teofanes Wyznawca) pisze tak: „W roku 6255, 755-go roku od urodzenia Chrystusa – od początku miesiąca października rozpoczął się wielki chłód, nie tylko na naszej ziemi ale i na wschodzie, i na północy, i na zachodzie, tak że północna część morza na sto mil od brzegu zamieniała się w kamień na trzydzieści łokci gruby, i to samo było od Zikchii aż do Dunaju, od rzeki Kufis do rzek Dniestr i Dniepr aż do Wrót Martwych – od wszystkich brzegów Mezimwrii i Midii. Gdy spadł śnieg na tak gruby lód, to jego grubość zwiększyła się jeszcze o dwadzieścia łokci…

W lutym, miesiącu czwartego indyktiona ten lód dzięki wpływowi Bożemu podzielił się na kawałki, podobne do gór wysokich, które silny wiatr popchnął do Dafnusji i do Jeronu, i w ciasnocie zgęściły się (one) u miasta (Konstantynopolu), od Propontydy do półwyspu Abidos, napełniły (te góry lodowe) całe morze, czego byliśmy naocznymi świadkami. Na lody wchodziliśmy w trzydziestu towarzyszy i na nich graliśmy. Znajdowały się tam ( w lodach) i dzikie zwierzęta i bydło domowe – ale wszystkie martwe…

Jedna góra lodowa podniosła się tak, że zniszczyła schody Akropolu, druga jeszcze większa uderzyła w mury, tak że domy znajdujące się za murami się zatrzęsły. Ten lód który podniósł się wyżej ścian (murów) miejskich rozpadł się na trzy części – co uratowało miasto od Mangan do Bosforu. Wszyscy mieszkańcy miasta, i mężczyźni, i kobiety, i dzieci bez ustanku obserwowali ten spektakl i wracali do domów z płaczem, z łzami, w osłupieniu /nie wiedząc/ co o tym powiedzieć.

W tymże roku, w miesiącu marcu widoczne były gwiazdy spadające z niebios w ogromnej ilości, i wszyscy patrząc na ten (gwiazd) upadek uważali że to koniec obecnego wieku…”

Komentarz Autora: Fakt formowania się nienaturalnie grubego lodu (na Morzu Czarnym) na jego północy ale tylko „na sto mil”, świadczy o tym, że ten lód stworzyło błoto i „szuga” (rodzaj lodu plackowego, powstałego z lodowego śryżu). Lód ten przeszedł do Morza Czarnego z rejonu Morza Kaspijskiego przelewem przez Manycz i Morze Azowskie. Natomiast śnieg „który stworzył dodatkowe 20 łokci lodu” niewątpliwie powstał z tej ilości wilgoci która dostała się do atmosfery w wyniku detonacji i towarzyszącym jej zjawiskom. „Martwe dzikie zwierzęta i bydło domowe” trafiły do /pokładów/ lodu wraz z uderzeniem fali „szugi” /w czasie przelewania się wód z Morza Kaspijskiego/.

Wielka wędrówka ludów

Znana nam z oficjalnej historii „wielka wędrówka narodów” miała miejsce akurat w tych rejonach, gdzie tonęły szelfy – od terenów obecnej Bułgarii po dzisiejszą Holandię – uzyskują te „wędrówki ludów” dzięki teorii Andrieja Stiepanienki logiczne wyjaśnienie…

Propozycja datowania (Andrieja Stiepanienki)

Istniejąca baza danych (udokumentowanych wydarzeń historycznych – tworzona przez wiele lat przez A.S. – przyp. tłum.) zawiera 29 tysięcy katastrof, z których można stworzyć około 130 grup „całkowitych końców świata”, trwających średnio siedem lat. Wszystko jednak wskazuje, że 90% tych serii / wydarzeń/ to duplikaty nie więcej niż 10 wielkich wydarzeń katastrofalnych, a i te 10 „wydarzeń” stanowi opis jednego i tego samego zjawiska. Elementem wspólnym tych grup wydarzeń jest opisywana kolejność rozwijania się kataklizmu.

Na początku jest przelot „wielkiej liczby meteorów”, potem opisywany jest wybuch, następnie ciemność i deszcze.

Kolejno następują: likwidacja Ordy nadwołżańskiej, zatonięcie szelfów, zatonięcie „Przyczarnomorza” czyli obszarów nad Morzem Czarnym. Kolejno następuje ekonomiczna śmierć Imperium Bizantyjskiego, po której dopiero część przedfinałowa – przerwanie Bosforu i jako etap ostateczny – zatopienie miast nad brzegami Morza Śródziemnego – co dało początek końcowego etapu przepływu finansowania i przerzucania kapitału do miast nad Atlantykiem (z obszaru centrów handlowych Morza Śródziemnego).

Jest rzeczą oczywistą, że podczas tych wszystkich wydarzeń następowały wybuchy wulkanów i ogromne fale niesione atakami sztormów – czego dotyczy połowa z tych 29 tysięcy zapisów świadectw historycznych. Trwało to wszystko przez stosunkowo długi czas, sam przepływ wody do Morza Czarnego ciągnął się 21-22 lata, a te wszystkie ślady rozrzuconej po różnych epokach katastrofy są widoczne na samym końcu XVIII wieku.

Bezpośrednie świadectwa przemieszczenia się osi obrotu Ziemi

Końcem XVIII wieku niektórzy naukowcy podejrzewali, że oś ziemska zmieniła swe położenie. W roku 1783 mieszkańcy Castleton (Derbyshire), których miejscowość była schowana w cieniu pobliskiej góry przez większą część zimy, zaczęli utwierdzać iż słońce tego roku pojawiło się w ich domach kilka dni wcześniej niż zawsze, i że cień rzucany przez góry jest teraz o wiele metrów krótszy w stosunku do tego jaki powinien być w środku zimy.

Świadectwo zmiany kalendarza.

Przy zmianie miejsca osi ziemskiego obrotu, powinna też się zmienić długość trwania roku (przyspieszenie). W rezultacie zmiany położenia osi, dotychczasowe kalendarze przestały odpowiadać realiom, co można próbować oszacować.

Obecne pochylenie osi ziemskiej wynosi 23,5 °, co oznacza że różnica między zimą i latem wynosi 47°. Według ocen Autora, biegun północny przesunął się o 15-20° – zakładamy że średnio to 17,5° – co stanowi…
17,5 : 47 * 100% = 37,2 (pół roku) czyli 68 dni.

Część wydarzeń historycznych we Francji w roku 1793 powtarza się co 60-66 dni, tak jakby bieżące wydarzenia zapisywano w dwóch różnych systemach zliczania czasu – astronomicznie dokładnych i „ogólnych” (bieżących starym stylem).

W roku 1793 kalendarz przesunięty został o 6 dni (z 60 na 66), więc jeśli utrzymać tę tendencję to na poprzednie 60 dni (przesunięcia kalendarza) potrzeba było 10 lat. Akurat w roku 1783 w Anglii po raz pierwszy zaobserwowano przesunięcie osi ziemskiej. W trzecim kwartale 1794 roku proces przesuwania się osi ziemskiej powinien się zakończyć.

Inne podejście do oceny teorii

Fakt zmiany miejsca osi obrotu Ziemi powinien zostać bardzo szybko zauważony. Każdy kapłan powinien zwrócić uwagę na inne oświetlenie jego świątyni przez słońce, w stosunku do tego jakie powinno być w danej porze roku. Pierwsza reakcja – dziś nie mamy (na przykład) 5 kwietnia – bo sądząc po słońcu jest 11 czerwca. Stąd pojawiać się zaczynają duplikaty wydarzeń historycznych z przeskokiem o 60-66 dni podczas Rewolucji Francuskiej. Ponieważ Zachodnia Europa „przemieściła się” bardziej na południe, domniemano że kalendarz „pojechał” w stronę lata.

Natomiast w Chinach, które „przesunęły się” na północ. stwierdzono że kalendarz „pojechał” w stronę zimy. „Przesuwano” kalendarze dostosowując do obserwacji, choć kalendarz się zupełnie nie zmienił!

Numer kolejnego dnia zależy od położenia Ziemi w jej drodze wokół Słońca i to się nie uległo zmianie – jak było 5 kwietnia, tak i zostało. A to powinno zostać zauważone także dość szybko – maksymalnie w ciągu jednego roku. Z tego wynika, że ocena francuskiej zmiany kalendarza (wynikającej ze zmiany położenia osi i zmiany klimatu – położenia słońca – przyp. tłum.) jest niedokładna a prawidłowej data katastrofy powinno się szukać na rok przed tym jak zaczynają się pojawiać duplikaty (zapisów historycznych).

Autor podejrzewa, że za datę początku katastrofy można by przyjąć moment orańskiej katastrofy morskiej którą się datuje na 8 października 1792 (1790) roku. Oś obrotu przesunęła się (na nowe miejsce) dość szybko, w ciągu około 60 dni, a przez pozostałe 8 dni następowało dokładne jej pozycjonowanie.

Tu pojawia się dodatkowa sprawa. Zakładamy tutaj, że biegun przesunął się w stronę odsłoneczną, gdyby jednak przesunięcie nastąpiło pod (przeciwnym) kątem to równonoce także by się „przestawiły” i wtedy (właśnie) należy zmienić kalendarze, na przykład o te 12-13 dni, jak to wprowadziła gregoriańska reforma kalendarza.

Okoliczności – dowody towarzyszące.

Po wielkich sukcesach odkryć geograficznych, na dworach Europy pojawiają się zamorskie owoce i warzywa, ale w latach 1770-1780 następuje przerwa i masowe próby kultywowania nowych warzyw oraz pojawienie się zamorskich produktów ma miejsce ponownie w latach 1815-1825.

Powyższa teoria uzasadnia tę pauzę. Podobnie teoria ta (A.S.) wyjaśnia nagły zanik starożytnej metalurgii Uralu i małą liczebność narodów północy, choć wskaźniki urodzeń nie odbiegały (tam) od wskaźników w innych regionach, a zasoby pozwalające na rozwój (tych narodów) nie zostały wyczerpane.

Stanowi się zrozumiałe zamieszkanie ludów słowiańskich od Czech do Archangielska, w pasie o jednakowej szerokości, zorientowanym na Grenlandię – co jest związane z optimum klimatycznym dla tego typu kultury upraw.

A „ciut niżej” znajduje się kolejny pas zamieszkały przez ludy zajmujące się hodowlą zwierząt, i ten pas ma także te samą orientację (szerokość ta sama i orientacja na Grenlandię – przyp. tłum.).

Dynamika znalezisk mamutów także wskazuje na niedawny moment katastrofy, liczba ekspedycji rośnie, a częstotliwość znalezisk spada. Wskazuje to na szybkość procesu rozkładu szczątków i stosunkowo niedawny moment pochówku.

Dość istotną sprawą jest to, że w roku 1902 zoolodzy Rosyjskiej Akademii Nauk, O. Hertz i E. Pfitzenmajer zaobserwowali w szczątkach badanych mamutów warstwy tłuszczu. Obecne badania wykazują całkowity brak występowania tłuszczu bo: „przez tysiące lat w wiecznej zmarzlinie istniało naturalne wymywanie tłuszczów, pozostało tylko białko z tkanek”. Szybkość ługowania tłuszczu wskazuje, że zaczęło się ono raczej w końcu XVIII wieku niż 8-9 tysięcy lat temu, jak to wskazują badania radioizotopowe.

Powyższa informacja daje możliwość skalibrowania metod badawczych. Jeżeli w wiecznej zmarzlinie trwa proces wymywania tłuszczu w mięsie mamutów, a w roku 1902 warstwy tłuszczu jeszcze się zachowały, to rzeczywisty czas okresu znikania tłuszczu jest łatwy do ustalenia. Wystarczy skalibrować te dane z datowaniem radiowęglowym, dzięki czemu jego dokładność można zwiększyć o rząd wielkości.

Dokumenty.

Istnieją co najmniej trzy mapy Krymu z lat 1750 – 1787 z zupełnie inną siatką współrzędnych geograficznych i z inaczej zorientowanymi długościami i szerokościami geograficznymi, a które są zorientowane na biegun w Grenlandii. Nawet jeżeli założymy, że siatki te są zorientowane na biegun magnetyczny (a taka praktyka przy tworzeniu map nigdy nie istniała), mapy wskazują na błąd 8-10 stopni który wydaje się niewiarygodny. Takie mapy można znaleźć w sieci niezwykle szybko i jest ich wystarczająco dużo.


Różnica orientacji siatek geograficznych na mapach…
Mapa z roku 1787 wydaje się niemiecką kopią mapy z roku 1750. Na mapie z roku 1782 widać proces dopasowywania map różnego pochodzenia: w północnej części siatka geograficzna współczesna, ale szerokość Oczakowa ma wielkość pośrednią. Istnieje duża ilość planów miast z XVIII wieku, choć nie posiadają siatek geograficznych są orientowane na biegun grenlandzki.

Istnieje jeszcze jeden zestaw dokumentów – są to pomiary geodezyjne egipskiej ekspedycji Bonapartego z roku 1798. Komisja kierowana przez inżyniera Lepère doszła do wniosku, że poziom wody w Morzu Czerwonym jest 9,9 metra ponad poziomem Morza Śródziemnego. Oznacza to, że szelfy już zatonęły, ale Gibraltar nie radzi sobie z napełnianiem Morza Śródziemnego, zaś Bosfor jeszcze jest zatkany i woda z Morza Czarnego jeszcze się nie przedarła.

To zupełnie oddzielna sprawa, i choć teraz się twierdzi że Lepère musiał się mylić – on zanotował naukowy fakt – co oznacza, że bankierzy Bardi i Peruzzi działający dokładnie wtedy gdy runęła Latarnia Aleksandryjska i zamarzało Morze Śródziemne używali finansowych instrumentów końca XVIII wieku. (Autor w kilku miejscach wspomina o finansach – o kapitale, przepływie pieniędzy i towarów. O modelu obrotu finansowego świata Andrieja Stiepanienki napiszę w oddzielnym opracowaniu – przyp. tłum.)

Cirkumpontyjska Ruś / Wokółpontyjska Prowincja Metalurgiczna

Pokazane niżej dwie mapy ( z lewej strony), łączy brak prób zbliżenia się /osadniczego/ w kierunku Morza Azowskiego i Czarnego, choć tam przecież łowiło się ryby, była sól i kupcy bizantyjscy. Podobnie wygląda mapa świątyń (mapa z prawej strony). Brak starszych świątyń niż z początku XIX wieku. Na tej granicy kończy się też Prawo Magdeburskie i jest to południowa granica interesów Rzeczpospolitej oraz Bogdana Chmielnickiego. Tam też znajduje się linia przyboju czasu plejstocenu ze znajdowanymi na wzgórzach żelaznymi kotwicami statków.


Grodziska XIII wieku, miasta XVI wieku i świątynie do XIX wieku…


Dodatkowa mapa przedstawia zasięg Wokółpontyjskiej Prowincji Metalurgicznej
https://chispa1707.livejournal.com/2705939.html

W historii Rusi czasów Rurykowiczów istnieje duża liczba oznak świadczących o bliskości geograficznej Moskwy, Krymu i Kaukazu, tak jakby istniała jeszcze jedna „Moskwa” – leżąca na południu. Wszak Tatarzy „chodzą na Moskwę” tak jak do sąsiedniej wsi, Czeczeńcy „wpadają” do Moskwy prosić o pozwolenie na handel, a Iwan Groźny jest blisko (rodzinnie) związany z Czerkiesami.

W pojęciach historycznych wyraźnie brakuje pojęcia Wokółpontyjskiej Prowincji Metalurgicznej (Cirkumpontyjska Ruś) – toż to ta sama „Ruś” która podpisywała umowy ze znajdującymi się nad Morzem Czarnym miastami bizantyjskimi i zabezpieczała je w towary, którymi te miasta handlowały. Tylko na taką Ruś Tatarzy mogli robić konne pochody w środku zimy i wysyłać zdobycze z Kijowa. Autor jest przekonany, że „ta Ruś” istniała do tych czasów gdy u brzegu Morza Kaspijskiego zatonęło miasto Terki (1669), a w Anglii szło na dno Brighton (1665).


Koronacja Maryny Mniszek w Moskwie nad Morzem Czarnym

Ruś Nadczarnomorską zatopiło w ciągu 20 lat przelewania się ogromnych ilości wody z Morza Chwalińskiego przez Manycz. Symptomatyczne – granice bizantyńskiego księstwa krymskiego Teodoro (Feodoro, Gothia) przylegają do umownej granicy Morza Czarnego, wyższej o 100 metrów nad poziom obecny. Co prawda, są też umocnienia i ślady twierdz świadczących o wysokości morza zmieniającej się o 2-3 metry. Przyczyną różnych wysokości fali przyboju może być to, że Morze Czarne poddane zostało co najmniej trzem z pięciu wymienionych wyżej „rodzajów” potopu: fali mieszanki wodno-śnieżno-błotnej powstałej w wyniku ostatniej fali balistycznej, fali towarzyszącej zatopieniu szelfów oraz fali przelewowej przez Manycz spowodowanej nachyleniem się skorupy ziemskiej.

O staroruskich archiwach

Autor przytacza interesującą informację o tym jak 8.04.1783 Katarzyna II wydała manifest o przyłączeniu Krymu, wyspy Tamań oraz całego Kubania do Rosji, oraz jej ukaz z dnia 4.12.1783 w którym nakazała stworzyć „Komisję dla zebrania zapisów dawnej historii, głównie Rosji” pod kierownictwem grafa Szuwałowa (jak widać, zbierano i konfiskowano na terenie Krymu i Kubania dokumenty poświadczające iż te tereny też były Rusią – przyp. tłum.)

O przeskokach osi ziemskiej

Pomysł mówiący o „przewrotach Ziemi” jest odnajdowany w zapisach z wszystkich epok historycznych, jest nawet przypisywany Arystotelesowi. Karl Friedrich Mohr w swojej książce („Historia Ziemi. Geologia na nowych podstawach” 1868) pisze o niewyjaśnionych / jeszcze – jeżeli chodzi o przyczyny zjawiska/ ale bez wątpienia istniejących „przewrotach Ziemi”.

Autor (A.S.) jest przekonany, że „przewrót” zaistniał, ale był jednorazowy i wynikał z „kosmicznej traumy” i chwilowymi trzech różnych momentów inercji. Autor jest również przekonany, że sam „przewrót” (przemieszczenie się osi ziemskiej) jest wiele razy mniej niebezpieczny niż sama „trauma” – jest on tylko efektem kompensacyjnym. A jeżeli przyczyną pojawienia się roju meteorów był wybuchowy rozpad ciała niebieskiego, praktycznie brak szans by takie wydarzenie pojawiło się ponownie.

Jak wyglądał „przewrót” Ziemi

Zmieniają się pory roku. Równo o pół roku. Słońce wschodzące „w sposób letni”, zachodzi „zimowo”. Albo na odwrót. Dla ziemskiego obserwatora może to wyglądać jak „zwolnienie” biegu słońca. Tak jak w świadectwach historycznych: cud Jozuego jakoby powtórzył się 24.04.1547 – słońce stanęło w czasie bitwy pod Malbergiem za Karola V. Wcześniej, 24.10.1541 armia Karola V ucierpiała podczas strasznej burzy, deszczu i trzęsienia ziemi. Różnica ( w dniach i miesiącach) równa pół roku, a 6 lat różnicy to dwie bizantyńskie skale liczenia lat.

Jak wrzesień stał się marcem

Rzymski rok zaczynał się w marcu. Problemem jest określenie kiedy był ten marzec. Dla rolnika koniec roku to zbiory plonów, zebrał – może oddać część jako podatek i zaplanować cały przyszły rok. Dla władz zbiory plonów to też taka granica, dopiero po policzeniu zbiorów i wszystkich przychodów podatkowych można rozpocząć wojnę. Ale najważniejsze jest to, że wszyscy muszą dożyć nie do wiosny, ale do następnego zbioru plonów. Plony w Europie zbierane są do września – wszystkie podstawowe rośliny akurat wtedy dojrzewają. I dlatego Nowy Rok, który przypada na przykład na 1 września jest najbardziej rozsądny do przyjęcia.

Hipoteza

Załóżmy, że poprzedni marzec (rzymski Nowy Rok) był we wrześniu. Dlatego nie można jednoznacznie związać łacińskich nazw miesięcy z faktycznymi porami / sezonami/ roku. Te nazwy brane z sufitu i nie wiążą się z porami roku.

W tym świetle niezwykle interesujące jest trzykrotne przeniesienie początku roku w Rosji z marca na wrzesień.

W roku 1348 Sobór w Moskwie ustalił, że rok powinien zaczynać się we wrześniu a nie w marcu.
Rok 1425. Każdy rok zaczyna się od marca, ale podczas panowania wielkiego księcia Wasilija Dmitrijewicza zakończenie tego roku i rozpoczęcie liczenia lat przeniesiono na wrzesień.
W roku 1492 przeniesiono początek kalendarza na Rusi z 25 marca na 1 września.

Przy zmianie sezonów o pół roku, nikt nie będzie zmieniać nazw miesięcy i burzyć ustalonego ich porządku. Ale należy się spodziewać właśnie wyżej wymienionych aktów prawnych – o przeniesieniu początku roku, czyli zbieraniu podatków na wrzesień. Trzykrotne „przeniesienie terminu”, to dobrze znana zasada wydłużenia (rozciągnięcia) chronologii: wszyscy trzej władcy rządzili w tym samym momencie. W przeciwnym przypadku należało by szukać rozporządzeń i ukazów o „odwrotnym” przeniesieniu początku roku ( z września na marzec).

Ludowy kalendarz wtedy też zmienił nazwy miesięcy – listopad „pojechał” w miejsce czasu gdy spadają liście. Administracyjnie przyjęto nowy kalendarz – nazw miesięcy przejętych z innych języków zmienić się już nie da – z powodu międzynarodowych związków, na przykład.

Zadanie usuwania sprzeczności

Istnieje bardzo duża liczba artefaktów których istnienie zaprzecza kanonom oficjalnej nauki: złote łańcuszki, srebrne naczynia, bloki betonu czy brązowe dzwony – znajdowane w warstwach węgla czy piaskowca. Są świadectwa spotykania żywych mamutów w XVI wieku, a nawet później. Pisze o tym co prawda prasa bulwarowa, ale świadczy to o istnieniu poważnego konfliktu na styku historii i wszystkich związanych z nią nauk – od statystyki po paleontologię. Należy to w końcu poprawić. Społeczeństwa przeżyły jakoś zmiany historycznego paradygmatu po roku 1986, więc przeżyją i tę zmianę.

Spis literatury z jakiej korzystał Autor (zasoby elektroniczne na dzień 21.03.2017)

.1. Вновь подтверждена гипотеза о «комете Кловис» : URL: http://helionews.ru/31306
.2. Теория электроразрядного взрыва Невского А.П.: URL: http://www.insiderrevelations.ru/forum/forum18/topic2049/
.3. Развитие жизни в четвертичном периоде. Мамонт : Составлено автором по данным: Акимушкин, 1999; Бейли, Сидон, 1998; Иорданский 1981; Яковлева, 1993; Чебышев, 1995; Аникович, Анисюткин, 2001; PaleoMir 1 (2) 2007, PaleoMir 1 (3) 2007. URL: http://www.paleolife.narod.ru/mamont.htm
.4. Google Earth
.5. Википедия. Гудзонов залив
.6. Вымирание позднечетвертичных животных управлялось климатом, Елена Наймарк : URL: http://elementy.ru/novosti_nauki/431711
.7. Докучаев Василий Васильевич : URL: https://geographyofrussia.com/dokuchaev-vasilij-vasilevich-2/
.8. Национальный атлас почв Российской Федерации : URL: http://soil.msu.ru/novosti/novosti-fakulteta/1497-1107
.9. Почвенные карты, Н. Н. Розов : URL: http://geoman.ru/geography/item/f00/s05/e0005182/index.shtml
.10. Почвенная карта России. Масштаб 1 : 4 000 000. Роскартография, 1993. Карта типов химизма засоления почв, СССР.М:ГУГК, 1976. : URL: http://www.agroatlas.ru/ru/content/Soil_maps/Soil_chlor_sulfate/index.html
.11. Permafrost In a Warming World : URL: https://www.wunderground.com/resources/climate/melting_permafrost.asp
.12. Леониды : URL: http://rfanat.qrz.ru/s5/leonidi.html
.13. Космос и жизнь. Метеорный дождь : URL: http://in-space.info/dictionary/meteornyi%E2%80%A6
.14. Каталог импактных структур Земли : URL: http://impact.ucoz.com/publ/evropa/2-11
.15. Чужой техноген. Никакой мистики – только физика. Автор R_T_T : URL: https://oko-planet.su/phenomen/phenomenday/253136-chuzhoy-tehnogen-nikakoy-mistiki-tolko-fizika.html
.16. Энергия ионизации атома : URL: http://itchem.ru/energiya_ionizacii_atoma
.17. Deep-seated relict permafrost in northeastern Poland, Jan Szewczyk (e-mail: jan.szewczyk@pgi.gov.pl) and Jerzy Nawrocki, Polish Geological Institute – National Research Institute, Rakowiecka 4, 00-975 Warszawa, Poland, URL: http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/j.1502-3885.2011.00218.x/abstract
.18. Википедия. Добшинская ледяная пещера
.19. Википедия. Деменовская ледяная пещера
.20. Электрокрекинг природного газа в производстве : URL: http://chem21.info/info/405260/
.21. Новые источники нефти и газа – 3. Газовые гидраты. Василий Панюшкин : URL: https://polymus.ru/ru/pop-science/blogs/channels/himiya-buduschego/12904/
.22. Сдвиг полюса из Гренландии в современное состояние. Детали : URL: http://balanseeker.livejournal.com/957072.html
.23. Схема карты Башкирии : URL: http://ttwthr.appspot.com/shema-karty-bashkirii.html
.24. Преподобный Феофан Сигрианский, Исповедник. Хронография : URL: http://www.history.vuzlib.su/book_o054_page_4.html
.25. Маленькая Финляндия. Пустыня в Неваде : URL: http://daypic.ru/travel/46274
.26. Вдоль хребта Мангистау : URL: http://frantsouzov.livejournal.com/110047.html
.27. Last Ice Age took just SIX months to arrive : URL: http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-1227990/Ice-Age-took-just-SIX-months-arrive–10-years.html
.28. Наука и жизнь. Доисторическая климатология. Кандидат географических наук В. Николаев. : URL: http://www.nkj.ru/archive/articles/6576/
.29. Строение и генезис подземных льдов в верхненеоплейстоценголоценовых отложениях мыса Марре-Сале. Авторы: Слагода Е.А., Опокина О.Л., Ро-гов В.В., Курчатова А.Н. : URL: https://istina.msu.ru/publications/article/1954260/
.30. Приливы и отливы – результат прецессии водоворотов. Юсуп Хизиров : URL: https://ru-ru.facebook.com/facepla/posts/809845249099991
.31. Два сценария позднеплейстоценовой истории структуры Зунда-Толга (Маныч). А.А. Свиточ : URL: http://istina.msu.ru/publications/article/1540377/
.32. История развития пролива Босфор и соединение Средиземного и Черного морей в позднем плейстоцене-голоцене Бадюкова Е.Н. : URL: http://istina.msu.ru/media/icollections/collectioneditorship/b45/1b4/8124330/Sbornik_po_Chernomorskomu_regionu.pdf
.33. Коммерсант.ру. Фараоны нюхали кокаин : URL: http://www.kommersant.ru/doc/2292181
.34. What The Bronze Age Forest Tells Us About Past Sea Levels By Paul Home-wood : URL: https://notalotofpeopleknowthat.wordpress.com/2014/03/21/what-the-bronze-age-forest-tells-us-about-past-sea-levels/
.35. Новейшая геологическая история Черного моря и проблема потопа. Димитров П. С. Димитров Д. П. Солаков Д. П. Пейчев В. Д. : URL: http://cyberleninka.ru/article/n/noveyshaya-geologicheskaya-istoriya-chernogo-morya-i-problema-potopa
.36. Тонущие города, Г.А. Разумов, М.Ф. Хасин, © Наука, 1978 © Разумов Г.А., Хасин М.Ф., 1991, с изменениями : URL: http://www.bibliotekar.ru/goroda/index.htm
.37. Плавающие сады в Мехико : URL: http://method-estate.com/archives/1942
.38. Fekri Hassan : URL: https://en.wikipedia.org/wiki/Fekri_Hassan
.39. Всемирная иллюстрация, 1874 : URL: http://bskamalov.livejournal.com/4179920.html
.40. База данных : URL: http://www.fayloobmennik.net/6861417
.41. Пачкалов А.В. Трансгрессия Каспийского моря и история золотоордынских городов в Северном Прикаспии // Восток – Запад: Диалог культур и цивилизаций Евразии. Вып. 8. Казань, 2007.
.42. Антоний Публий Вер, История Империи : URL: http://magnalite.narod.ru/empire.htm
.43. Задонина, Наталья Витальевна. Хронология природных и социальных феноменов в истории мировой цивилизации : монография / Н. В. Задонина, К. Г. Леви ; Федеральное агентство по образованию, ГОУ ВПО „Иркутский гос. ун-т”. – Иркутск : Изд-во Иркутского гос. ун-та, 2009 (Иркутск : Тип. ИЗК СО РАН). – 864 с.; 21 см + 1 CD.; ISBN 978-5-9624-0382-3 (в пер.) : URL: http://search.rsl.ru/ru/record/01004570594
.44. Википедия (турецкая)
.45. Carta marina : URL: https://en.wikipedia.org/wiki/Carta_marina
.46. Цитата : URL: http://www.phenomena.org.uk/Fire1783.htm (дата обращения: 28.03.2011).
.47. Цитата : URL: http://chispa1707.livejournal.com/2367922.html
.48. Василий Григорьевич Чувардинский. Было ли материковое оледенение? Мифы и реальность : URL: http://evgengusev.narod.ru/eidvin/9.html
.49. Виктор Савельев. „Жуешь мясо мамонта, как безвкусную тряпку…” : URL: http://reporter-saveli.livejournal.com/10131.html
.50. Сборник карт Российской империи конца XVIII в. : URL: http://dkhramov.dp.ua/Art.RussiaEndOfXVIII
.51. Суэцкий канал : URL: http://www.wonderfulnature.ru/statji/Suez_channel.php
.52. А. В. Куза: карта древнерусских городищ X-XIII веков : URL: http://tarasow-ilya.livejournal.com/40119.html
.53. Дмитрий Мелентьев: URL: http://chispa1707.livejournal.com/2189132.html
.54. Олег Березин: URL: http://chispa1707.livejournal.com/2189132.html
.55. Карлъ Фридрихъ Моръ „Исторiя Земли. Геологiя на новыхъ основанiяхъ” 1868 г. : URL: http://realmt.org/viewtopic.php?t=182379
.56. AK-47 Underwater at 27,450 frames per second (Part 2) – Smarter Every Day 97 : Видео. URL: https://www.youtube.com/watch?v=cp5gdUHFGIQ&feature=youtu.be
.57. Вокруг газа, Николай Блинков : URL: http://www.trubagaz.ru/issue-of-the-day/gazovye-gidraty-japonija-sdelala-pervyjj-shag/
.58. Водоворот электролита в магнитном поле : Видео. URL: https://www.youtube.com/watch?v=ADyUsRd9lkg
.59. Практикум по органической химии. Н.Д.Прянишников : URL: http://www.ximicat.com/ebook.php?file=prianishnikov.djv&page=14
.60. Чудо природы: на ямальской реке образовались огромные снежные шары: URL: http://funsmi.ru/news/3260-chudo-prirody-na-yamalskoj-reke-obrazova.html

Nota biograficzna Autora
https://yafoo.ru/archives/487
https://yafoo.ru/archives/490

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Posłowie – uwagi autora tłumaczenia / omówienia

Dziękując Autorowi – Panu Andriejowi Stiepanience – za pomoc merytoryczną i drobne poprawki, pragnę podkreślić, iż powyższy tekst jest bardziej omówieniem teorii Pana Andrieja niż wiernym tłumaczeniem, choć starałem się dokonywać w miarę wiernego przekładu, kładąc nacisk na przekazanie Czytelnikowi idei i toku rozumowania Autora. Bezpośrednie, dosłowne tłumaczenie prowadziło w niektórych miejscach do obawy iż Czytelnik (szczególnie ten, który spotyka się po raz pierwszy z tą tematyką), może się w tym pogubić. Dlatego pozwoliłem sobie użyć dodatkowych wyjaśnień oraz sformuowań odbiegających w niewielkim stopniu od wiernej treści przekładu, za to przybliżających Czytelnikowi tok rozumowania Autora. Nie zamieściłem w tekście omówienia odnośników do źródeł z których korzystał Pan Andriej Stiepanienko – odsyłam Czytelnika do oryginalnego tekstu.

W odróżnieniu od różnych kręgów i środowisk „poszukiwaczy prawdy historycznej”, takich jak „fomienkowcy” (którzy celnie dowodzą fałszerstw i dopisywania do historii całych wyssanych z palca wieków, ale czasem okrutnie błądzą), „megaliciarze – dostrzegający w każdej skale dzieło rąk praludzkich, czy „tartaryści” – badacze Tartarii (wynajdujący arcyciekawe informacje źródłowe, lecz czasem nie dostrzegający bardziej ogólnych związków i zależności) – teoria Pana Andrieja Stiepanienki wydaje się niezwykle spójna i z naukowo (czy choćby tylko „popularnonaukowego”) punktu widzenia poprawna i „wszystkotłumacząca”.

Pan Stiepanienko stworzył ogromne bazy danych, z których jedna zawiera 140 tysięcy udokumentowanych wpisów świadectw historycznych, druga 29 tysięcy świadectw dotyczących samych katastrof. Obrabiając te bazy pod kątem statystyki otrzymał w wyniku ocałe szeregi powtarzających się w sposób zwierciadlany wydarzeń historycznych, co świadczy o tym, że po Katastrofie stworzono nam na nowo całą historię, dopisując mechanicznie całe stulecia w których powtarzano wydarzenia istniejące na przełomie XVIII i XIX wieku.

W następnych odcinkach postaram się Państwa zapoznać z prawdopodobnym scenariuszem wydarzeń historycznych jakie nastąpiły po Katastrofie oraz z próbą odtworzenia procesów historycznych jakie miały miejsce na terenie Polski oraz otaczających ją terytoriach…

Poniżej linki na wpisy Pana Bekbułata Skamałowa, który w sposób bardzo przystępny (polecam choćby same grafiki) tłumaczy sprawę nierównomierności planety oraz oblewających ją wód, co jest związane z jej ruchem obrotowym wokół własnej osi. Bardzo mi się podoba jego określenie nazywające to zjawisko jako „wpuk i wypuk”…

http://bskamalov.livejournal.com/4224032.html
http://bskamalov.livejournal.com/4225044.html
http://bskamalov.livejournal.com/2611187.html
http://bskamalov.livejournal.com/4225805.html
https://bskamalov.livejournal.com/4266487.html
http://bskamalov.livejournal.com/2915433.html

Kilka obrazków:

.https://1.bp.blogspot.com/-QjvHqFVIrpw/WKyMUGPqrAI/AAAAAAAAZjo/uBSvqPxjbMYQSv0Q5aG_S0_B1glL2DP4QCLcB/s1600/2010-08-04_205547.jpg
.https://4.bp.blogspot.com/-CSlzYfLXf1c/WKyM1yzga8I/AAAAAAAAZkM/n__tYDP_Q7YmElPLu1mrCcBr6fL-xgT0ACLcB/s1600/%25D1%258F%25D1%2587%2B62.jpg
.https://3.bp.blogspot.com/-HflpV-fHNTc/WKyMRPHzB_I/AAAAAAAAZjk/Yr-cDcbypPkVbNE_C4fCexitLpAjKT_zQCLcB/s1600/5-1-3.jpg
.https://4.bp.blogspot.com/-6Gu7Hz09Rvo/WKpikRnXh5I/AAAAAAAAZZI/T8Z1hPy6J20ppWlYXKedU4iCGQQlz0l8gCLcB/s1600/sssr1.jpg

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Dodatkowe linki którymi się wspomagałem przy spolszczeniu powyższego tekstu (mogą być przydatne):

Doggerland
https://pl.wikipedia.org/wiki/Doggerland
https://en.wikipedia.org/wiki/Doggerland
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%94%D0%BE%D0%B3%D0%B3%D0%B5%D1%80%D0%BB%D0%B5%D0%BD%D0%B4
https://tvnmeteo.tvn24.pl/informacje-pogoda/ciekawostki,49/tsunami-zmylo-naturalne-przejscie-miedzy-europa-a-wyspami-brytyjskimi,121554,1,0.html
https://humanities.exeter.ac.uk/archaeology/research/projects/title_89282_en.html
http://littleodo.blogspot.com/p/doggerland.html
http://www.nature.com/news/2008/080709/full/454151a.html?s=news_rss
.http://www.iaalocal.bham.ac.uk/North_Sea_Palaeolandscapes/gallery/gallery.htm
http://theconversation.com/doggerlands-lost-world-shows-melting-glaciers-have-drowned-lands-before-and-may-again-26472
http://benedante.blogspot.com/2014/05/doggerland-and-great-wave.html
https://malagabay.wordpress.com/2017/03/15/the-london-levels/

.https://en.wikipedia.org/wiki/Doggerland#/media/File:Doggerland3er_en.png
.http://atlantipedia.ie/samples/wp-content/uploads/2010/07/Doggerland2.jpg
.http://www.abroadintheyard.com/wp-content/uploads/Europe-satelite-map-alt.jpg
.http://www.newhistorian.com/wp-content/uploads/2015/09/Doggerland.jpg
.http://i.imgur.com/e87O3F5.jpg
.https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d5/Etapa4.jpg
.http://2.bp.blogspot.com/-su7EcYVcNrg/UiiuF-vVF5I/AAAAAAAABU0/jKR0NhVDI2I/s1600/Doggerland+Towns+Map.jpg
.http://www.proto-english.org/img/northsea.jpg
http://www.proto-english.org/o2.html
.http://www.iaalocal.bham.ac.uk/North_Sea_Palaeolandscapes/images/Europe.gif
.https://images.theconversation.com/files/48093/original/cmh2222h-1399581953.jpg?ixlib=rb-1.1.0&q=45&auto=format&w=1000&fit=clip
.http://2.bp.blogspot.com/-iQ3oa6tmkEg/U2Jbgmb1C3I/AAAAAAAApH4/dvJPQd1Ut1c/s1600/Dogger+Bank.PNG
.https://i2.wp.com/mysteriousuniverse.org/wp-content/uploads/2015/01/doggerland2-570×644.jpg?resize=560%2C633
.https://pbs.twimg.com/media/DDSZ2g4XsAAHSyN.png
.http://www.sciencephoto.com/image/101033/large/C0036807-Prehistoric_sea_level_map,_Europe-SPL.jpg
.http://www.podkop.com/wp-content/uploads/2014/05/article-2618640-1d858c6000000578-842-634×758.jpg
.http://www.geosci.usyd.edu.au/users/prey/Teaching/Geos-2111GIS/Tsunami/Images/Ward_StoreggaLandslide.png
.https://sjworthington.files.wordpress.com/2014/05/doggerland.jpg?w=1040
.https://laeshistories.files.wordpress.com/2017/08/doggerland3erc.jpg?w=748
.https://media.nationalgeographic.org/assets/photos/000/318/31836.jpg
.https://i.pinimg.com/736x/91/d5/66/91d5667042760fcc918f769491240edf–archaeology-north-west.jpg
.https://kefir2010.files.wordpress.com/2014/01/zakazana-archeologia-doggerland.jpg?w=639
.http://www.abroadintheyard.com/wp-content/uploads/Europe-terrain-map-borders-alt.jpg

Storegga
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A1%D1%82%D1%83%D1%80%D0%B5%D0%B3%D0%B3%D0%B0
https://en.wikipedia.org/wiki/Storegga_Slide
https://pl.wikipedia.org/wiki/Storegga

Z Wiki:
Storegga to największe dotychczas odkryte osuwiska na Ziemi, obszarem dorównujące Islandii. Do przesunięcia się do Morza Norweskiego masy skał ze stoku kontynentalnego o objętości ocenianej na 3500 km³ o 800 km doprowadzić mogło trzęsienie ziemi[3] w połączeniu z rozpadem złóż klatratów metanu, co wywołało potężną falę[4]. Inne prawdopodobne przyczyny to sam rozpad złóż lub działanie prądów morskich[3].
Skutki osunięcia
Osunięcie się takiej masy ziemi wywołało wyjątkowo silne tsunami na północnym Atlantyku, którego ślady odnaleziono m.in. w Norwegii, Wyspach Owczych[3]. W Szkocji w zatokach Montrose Basin i Firth of Forth na wysokości do 4 metrów nad aktualnym zwykłym poziomem pływów odkryto osady w odległości do 80 km od wybrzeża. Ostatnie z osuwisk w tym rejonie powstało około 6100 p.n.e. Jedna z teorii mówi, że osuwisko Storegga było przyczyną tsunami, które zalało dzisiejszą ławicę Dogger Bank, teren Doggerlandu pozostały po ociepleniu klimatu. Sam Doggerland łączył Wielką Brytanię z kontynentem europejskim (obecnymi wybrzeżami Danii, Niemiec i Holandii)[5][6]. Uważa się, że był on bogaty w laguny, plaże, mielizny u ujścia rzek, bagna, zamieszkany przez ludzi w okresie kultury mezolitycznej (środkowa epoka kamienia), polujących m.in. na ptaki[7][8].

Wysokość fali tsunami
.https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/c9/StoreggaFLCommonsZone2OK.jpg

https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%94%D0%BE%D0%B3%D0%B3%D0%B5%D1%80%D0%BB%D0%B5%D0%BD%D0%B4
https://pl.wikipedia.org/wiki/Storegga
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A1%D1%82%D1%83%D1%80%D0%B5%D0%B3%D0%B3%D0%B0
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%93%D0%BB%D0%BE%D0%B1%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D0%BD%D0%BE%D0%B5_%D0%BF%D0%BE%D1%85%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%B4%D0%B0%D0%BD%D0%B8%D0%B5_6200_%D0%BB%D0%B5%D1%82_%D0%B4%D0%BE_%D0%BD.%D1%8D.
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%93%D0%BB%D0%BE%D0%B1%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D0%BD%D0%BE%D0%B5
%D0%BF%D0%BE%D1%85%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%B4%D0%B0%D0%BD%D0%B8%D0%B5
https://pl.wikipedia.org/wiki/Sapropel
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%91%D0%B0%D0%BA%D0%BB%D1%8D%D0%BD%D0%B4,%D0%A3%D0%B8%D0%BB%D1%8C%D1%8F%D0%BC
https://pl.wikipedia.org/wiki/William_Buckland
https://pl.wikipedia.org/wiki/Deluwium
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%94%D0%B8%D0%BB%D1%8E%D0%B2%D0%B8%D0%B9
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A4%D0%B5%D0%BE%D1%84%D0%B0%D0%BD
%D0%98%D1%81%D0%BF%D0%BE%D0%B2%D0%B5%D0%B4%D0%BD%D0%B8%D0%BA
https://pl.wikipedia.org/wiki/Teofan_Wyznawca
https://drevo-info.ru/articles/4162.html
https://days.pravoslavie.ru/Life/life621.htm
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A8%D1%83%D0%B3%D0%B0
https://pl.wikipedia.org/wiki/L%C3%B3d_plackowy
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wielka_w%C4%99dr%C3%B3wka_lud%C3%B3w
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%92%D0%B5%D0%BB%D0%B8%D0%BA%D0%BE%D0%B5_%D0%BF%D0%B5%D1%80%D0%B5%D1%81%D0%B5%D0%BB%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5_%D0%BD%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%B4%D0%BE%D0%B2
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D0%B8%D1%87%D0%B5%D1%80%D0%BD%D0%BE%D0%BC%D0%BE%D1%80%D1%8C%D0%B5
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A6%D0%B8%D1%80%D0%BA%D1%83%D0%BC%D0%BF%D0%BE%D0%BD%D1%82%D0%B8%D0%B9%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%8F_%D0%BC%D0%B5%D1%82%D0%B0%D0%BB%D0%BB%D1%83%D1%80%D0%B3%D0%B8%D1%87%D0%B5%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%8F_%D0%BF%D1%80%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D0%BD%D1%86%D0%B8%D1%8F
https://pl.wikipedia.org/wiki/Teodoro
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A4%D0%B5%D0%BE%D0%B4%D0%BE%D1%80%D0%BE
.https://upload.wikimedia.org/wikipedia/ru/a/af/%D0%9A%D1%80%D1%8B%D0%BC%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D0%BF%D0%BE%D0%BB%D1%83%D0%BE%D1%81%D1%82%D1%80%D0%BE%D0%B2_%D0%B2_%D1%81%D0%B5%D1%80%D0%B5%D0%B4%D0%B8%D0%BD%D0%B5_XV_%D0%B2%D0%B5%D0%BA%D0%B0.png
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9C%D0%BE%D1%80,%D0%9A%D0%B0%D1%80%D0%BB%D0%A4%D1%80%D0%B8%D0%B4%D1%80%D0%B8%D1%85
https://pl.wikipedia.org/wiki/Karl_Friedrich_Mohr
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%98%D0%B8%D1%81%D1%83%D1%81_%D0%9D%D0%B0%D0%B2%D0%B8%D0%BD
https://pl.wikipedia.org/wiki/Jozue

MMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMM


Mapa znajdująca się w zbiorach Uniwersytetu w Uppsali

============================================
Do tłumaczenia tekstów można stosować na przykład:
http://free-website-translation.com/

============================================

Reklamy

11 uwag do wpisu “♫ – OFF TOPIC – Katastrofa… Część II

  1. To wygląda na to że przed ostatnim przebiegunowaniem w XVIII wieku było jeszcze dwie przebiegunowania Ziemi w wieku VII-VIII za czasu Mahometa kiedy to arabscy odkrywcy odwiedzali i handlowali z mieszkańcami Antarktydy i Ameryki Południowej pomiędzy Patagonia a Afryki Południowej Kiedy to wówczas Równik i tropikalny las musiało wtedy przebiegać skośnie tak jakby od dzisiejszy Cieśnina Magdaleńska przez środek Afryki , potem zawadzało Góry Kaukaskie (stad pozostałość lasu tropikalnie pod Kaukazu) i przez środek Syberii i powyżej Alaski.
    Inna sprawa ze przed przybiegunowa Ocean Spokojny i Ocean Indyjski nie miało wodne połączenie z Oceanem Atlantyckim wiec Ocean Atlantycki musiało być z co najmniej 100-200 metrów niżej w stosunku do poziomu Oceanu Spokojnego i Indyjskiego ponieważ jak jak Równik przebiegało skośnie z jednej strony pomiędzy dzisiejszym Ameryki Południowej a Antarktyki bo wówczas nie było Cieśnina Magdaleńska tylko Lądowe Mosty porośnięty lasami tropikalnymi Ameryki Południowej a Antarktydi( od strony Ameryki) która blokowało wody z Oceanu Spokojnej . Z drugiej strony nie było połączenie Oceanu Spokojnie z Późniejszym Oceanem Północnym ponieważ przed kosmicznej katastrofy tereny dzisiejszy Arktyka to było pokryta jedna wielka kontynent łączący Ameryka Północna Europa i Azja umownie zwana dalej jako Hiperboryja z drugiej strony musiało być Superkontynent Gondwana która łączyła Afrykę ,Antarktyda i Ameryka Południowej. I oba Superkontynent miała wąskie lądowe-lodow mosty Miedzy Hiberboria a Godwana i pomiędzy oba superkontynenty leżała Wielka Morze Atlantycki i Wielka Zatoka Śródziemnomorskie i wówczas poziom Atlantyku i Śródziemnego była przed Katastrofa o co najmniej 100 metrów niżej w stosunku do poziomu Oceanu Spokojnego i Indyjskiego. Jak doszło do zderzenia Komety czy meteorytu ewentualnie lodowej planetoidy z Ziemią w czasach kilkaset-kilkatysiecy lat temu (stawiam na czasu powstawania Kultu Jezusa Chrystusa lat temu gdzieś około 2,200 lat temu kiedy to jednoczesne Starożytna Grecja i Egiptu i wiele Starożytne Supercywilizacji upadła) to wtedy „Kosmitka ” rozbiło Superkontynent Hiberboria na kontynent Ameryki Północnej i Eurazji a w miejscu upadku powstała ziemska wyrwa i w trakcie rozbicia Hiberboria doszło jednocześnie do rozbicia Superkontynent Godwana kiedy to inna ogon czy inna „Kosmitki” rozbiła Godwana na kontynent Ameryki Południowej, Afryki i Antarktyda z tym ze Antarktyda po zmianie bieguna zaczęła się topic w czeluściach gorącej wody.
    Do tego jeszcze i wówczas w tym czasie rój meteorytów podziurawiło Ziemie jak ser szwajcarski i zerwało sporo powierzchni kawałki ziemi odleciało w Kosmos albo zamieniło się w nicość czyli w gazu i pary wodnej i większość kawałku Ziemi poleciało w Kosmos razem z Kometa czy Planetoida w wyniku przyciąganie elektro-magnetyczn0-powabnej wówczas doszło to takiej sytuacji ze i ogon komety (planetoidy) razem ze sobą zabrała w kosmos sporo zabrało prawie polowa powierzchni Ziemi na terenie gdzie teraz jest Ocean Spokojny doprowadzając do zagłady jeszcze jednej Superkontynenty gdzie leżało na terenie Środkowej części Oceanu Spokojnego pomiędzy Hawaje przez Nowej Zelandii aż do Antarktydy od strony Nowej Zelandii i powstało wielka gigantyczna wyrwa i dziura ziemska prawie aż do jadra Ziemi i potem Planeta Ziemia wyglądało jak dziurawe ser z nadgryzionej kawałkiem Ziemi tak przecięte a raczej wyrwane i Ziemia straciła z co najmniej o 1/3 ubytku skały czy gleby .
    Po tej katastrofy w wyniku przebiegunowania a także zapełnienia podziurawionej doszło do tego ze ten części uratowanej i uszkodzonej kontynenty w wyniki stabilizacji obrotu ziemskiej zaczęły pękać superkontynenty i pływać we wszystkim strony rozbite płyty kontynenty w stronie pustego wyrwy ziemskiego i i rozbite superkontynenty rozleciało i uciekły od siebie w tempie sprinterskimi oddalać się od siebie w tempie kilkaset -kilka-tysięcy kilometrów rocznie .
    I w czasie sprinterskiej wędrówki kawałku superkontynenty to albo szczęśliwie dotarli bezpieczne w innym miejscu jak Kontynent Ameryki Południowej od Afryki albo kawałki kontynenty z przedpotopowym mieszkańcami ludami i przedpotopowym zwierzętami nie miała szczęścia i odpłynęła w stronie środka Oceanu i jednoczesne utopiła się czy ugotowało się .
    Albo Kontynenty zapadła się na miejscy żeby zapełnić puste miejsce pod ziemia jak Antarktyda czy Kontynent Japoński i wtedy doszło do powstania Oceanu Atlantyckie czy powiększyło się kilkakrotnie Ocean Spokojny.
    No i w wyniku skurczenia się Ziemi kiedy to powierzchnia Ziemia się zmniejszyło się prawie dwukrotnie w takcie stabilizacji obrotu ziemskiego nadmiar wody z części z uratowanej kontynenty spłynęło w miejscu nowej wyrwy i doszło do pęknięcia zapory naokoło atlantyckiej i w kilka miesięcy poziom Morza Atlantyckiej a także Morza Śródziemnej podniosło się o ponad 100 metrów i wówczas zatopiła się Zielona Wyspa wielkości Polski lezący na środku Morza Atlantycki i upadło cywilizacja atlantycka a także zalało wody w wyrwę w środku dawnego Hiberborie i powstało wówczas Ocean Polarny . I w okolicach wyrwy doszło do usunięcia kawałki brzegi kontynentu czy zapadła się pod wody jak Doggerland czy większość Wielkiego Wyspa Japoński i wiele wybrzeże czy wysep nie rzadko wiele tysięczne rożnych nieznanych cywilizacja wyspiarska czy małe kontynenty z endemicznej floria czy fauna jak smoki czy latajacy smoki zatopiło się pod otchłani wody jak dawna Nowa Zelandia… .

    Polubienie

  2. Znalazłem ciekawą informację o firmie wydobywającej drewno z głębin Bajkału i sprzedającej je za grube pieniądze . Zresztą obejrzyjcie Państwo sami.
    .https://www.youtube.com/watch?v=6uu3gFuBzRI
    Natychmiast nasuwają się pytania : skąd na dnie Bajkału są takie ilości zatopionych drzew ( bo legendy o tym, że jest to skutek niechlujstwa w czasach komunistycznych nie kupuję) . Z filmu wynika, że wydobywają to drewno z głębokości nie większej niż 60m a głębokość jeziora jest dużo większa. Jakoś tak do hipotezy o katastrofie w końcu XVIII w to dziwnie pasuje.

    Polubione przez 2 ludzi

    • Dziękuję!

      Dodam a raczej powtórzę linkowane tłumaczenie (https://kodluch.wordpress.com/2017/09/03/%e2%99%ab-alternatywna-czy-prawdziwa-rzeczywistosc/)

      Kolejna książka z XIX wieku (1858) . Książka opisuje aktualne wtedy Niemcy! Piszą że kiedyś / niedawno/ Śródziemne Morze było połączone z Oceanem Lodowatym – dlatego i stąd bierze się podział na Europę i Azję a nie traktuje Europy jako półwyspu Azji. Morze Kaspijskie i Aralskie wraz w wieloma słonymi jeziorami są resztka niedawnego morza. Morze Śródziemne było zamknięte a Anglia złączona z lądem. A wszystko to było jeden wiek temu.

      Obecne Niemcy północne (to wtedy jak pisano książkę) to „błota, torfowiska i pustynia”. Miast tam jest mało w porównaniu z centralną częścią Niemiec. Ale bardzo duże zaludnienie w porównaniu z Centralną Europą (63 / 4-9)

      Piszą o „ustąpieniu wód” wokół gór koło Hanoweru. Wzgórza na granicy z Holandią stoją wśród bagien a piasek z nich służy do celów budowlanych (wydmy). Piasek hula po polach. Na wschód od Ems wiele piaskowych diun.

      Niedawno rzeka Lejna wpadała do Wezery (jak wszystkie rzeki Niemiec popłynęła nagle na wschód – podobnie jak w czasie Katastrofy Wołga popłynęła na wschód). Wszędzie torfowiska i bardzo płytkie jeziora. Burger-Moor = Burtagerskie Błoto – 1400 km kwadratowych. Wszędzie błota i torfowiska. Mieszkańcy muszą na nogi ubierać „łyżwy” i jak Kanadyjczycy by się poruszać. W 1818 holenderski inżynier zaczął budować drewniane mostki – zbudował taka drewniana drogę przez błota (10 km). Na wschód od Ems mniej jest wielkich błot i torfowisk. Ziemia którą się uprawia pływa na warstwie błot. Warstwa błota sięga 3 metrów. Tubylcy rozkładają jedlinę i na tym uprawiają „ziemię”. Często wieją straszliwe wiatry. W zimy tworzą się wielokilometrowe szczeliny które niszczą domy i tamy. Te szczeliny są tak szerokie że latem mogą tam pływać barki. Następuje też szczegółowy opis „barbarzyńskiej” obróbki roli. Przez pierwsze 6 lat sieje się greczke, potem owies i ryż. Następnie zostawia się ziemię na 30 lat. Pożary torfowisk dają się we znaki na wiele kilometrów (w całych Niemczech). Dym podnosi się na wysokość 3 km. W maju 1857 te dymy czarne i szare doszły do Wiednia i Krakowa, a w 1863 do Genewy. Ale obróbka ziemi torfowej przez wypalanie jest zezwalana. Masowo sadzi się lasy. Masowo sprzedaje Holendrom dolmeny stare które są używane jako kamień budowlany na tamy. Helgoland = Hallaglun = Hallig-Land = ziemia zalana. Borkum był na mapach XVIII wieku a teraz go nie ma.
      https://bskamalov.livejournal.com/4226963.html
      https://bskamalov.livejournal.com/4227096.html
      Niemcy szukają wzorca rasy – ale niedawno te ziemie zamieszkiwał całkiem inny naród. Czyli uciekinierzy z tonącej północnej Europy zajęli cudze ziemie i wymordowali tubylców. Hanower do niedawna był Krajem Wendów (Wendalia). Także Frisladia. Oldenburgia – kraj z największą ilością idiotów. Ludzie z Frislandii uciekają do Holandii i dalej. W Bilefeld świeżo zbudowano zakłady do obrabiania żelaza i produkcji maszyn. Ale głównie trudnią się tam produkcją mięsa.
      Mimo otrzymanych od Francji ogromnych kontrybucji (1871) życie jest tak ciężkie że trwa masowa emigracja do Ameryki

      Badania ryb i skorupiaków mórz: Kaspijskiego, Aralskiego i Czarnego. O równinie wokół Kaspijskiego co niedawno była dnem morza, połączonym z morzem leżącym na północy. Dla badaczy jest oczywiste, że próg Manczyński to dno morskie (pomiędzy Morzem Czarnym i Kaspijskim). Piszą że 100 lat wcześniej rzeka Ural stała się mała przez to że zniknęły lasy.
      Na wschód od Wisły 300 tysięcy ludzi biegle mówi po francusku. Zaginiona armia Napoleona?
      Raskolniki czy starowiery to po prostu „wolni Rosjanie” którzy nie zgadzali się na nowe porządki podatkowe Oldenburgów.
      https://bskamalov.livejournal.com/4227329.html
      https://bskamalov.livejournal.com/4227828.html
      Moskwa to stolica starowierów. Otwarto domy modlitwy które wcześniej pozamykano – w 1853. Kanał pod Permem co wysechł. Zboże wysyła się dalej do Archangielska – a miejscy głodują. Metody nic się nie zmieniły! Mapy od strony Finlandii dokładne z od strony Syberii nie. Mieszkańcy Karelii kiedyś mówili po słowiańsku i polowali niedawno na mamuty. Z ziemi zaczyna tryskać ropa.

      Jak było? Bardzo ciekawy dalszy ciąg opisu Niemiec, Danii itd…
      https://bskamalov.livejournal.com/4227974.html
      https://bskamalov.livejournal.com/4228326.html
      https://bskamalov.livejournal.com/4228433.html
      https://bskamalov.livejournal.com/4228896.html
      Persja – Iran – Farsistan to wtedy niezwykle nieliczny kraj. Rysunki i zdjęcia zniszczeń.

      Dalej
      https://bskamalov.livejournal.com/4229318.html
      W 1870 ekspedycje szukające połączeń starych pomiędzy Obem a Jeniesiejem

      Polubione przez 1 osoba

  3. Этапы кометной катастрофы (англ)

    8 января, 2:26

    Готов английский перевод текста „Этапы кометной катастрофы”.
    Можно рекомендовать англоязычным )

    http://the-small-joys.blogspot.ru/2018/01/stages-of-comet-catastrophe.html

    PS
    Dodaję, że teoria Katastrofy Pana Andrieja Stiepanienki uzyskała status oficjalnej teorii naukowej Rosyjskiej Akademii Nauk:

    РОССИЙСКИЙ НОВЫЙ УНИВЕРСИТЕТ (РосНОУ)
    ИНСТИТУТ НАУЧНОЙ ИНФОРМАЦИИ ПО ОБЩЕСТВЕННЫМ НАУКАМ (ИНИОН РАН)
    ЦЕНТРАЛЬНЫЙ ЭКОНОМИКО-МАТЕМАТИЧЕСКИЙ ИНСТИТУТ (ЦЭМИ РАН)
    ЦИВИЛИЗАЦИЯ ЗНАНИЙ: РОССИЙСКИЕ РЕАЛИИ
    Труды Восемнадцатой Международной научной конференции
    Москва, 21 – 22 апреля 2017 г.
    Часть II
    РосНОУ
    Москва
    2017
    ББК 71.05
    УДК 008
    Ц 58
    Цивилизация знаний: проблемы и смыслы образования: в 2 ч.
    Труды Восемнадцатой Международной научной конференции, Москва, 21-22 апреля 2017 г. / под ред. Н.С.Келлина – М.: РосНОУ, 2017. – Ч. II. – 400 с.
    ISSN 1998-4588 Издательство Российского нового университета

    https://chispa1707.livejournal.com/2786399.html

    Polubione przez 2 ludzi

Dodaj komentarz

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s