♫ – OFF TOPIC – Dymitriada – część 2



Księstwo Siewierskie…

♫ – OFF TOPIC – Dymitriada – część 2

Słowo wstępne nr 1

Jak udowodniliśmy w pierwszej części naszej opowieści, niewątpliwie „Dymitriada” jest bajką „histeryków”. Ale jak to z bajkami bywa, w każdej z bajek jest zawarta jakaś szczypta prawdy lub jest dana bajka śladem jakichś odległych wydarzeń. Kilkuaktowa sztuka o tytule „Dymitriada”, jest przedstawieniem teatralnym i jak każde takie przedstawienie, nasze składa się z kilku aktów.

Mamy bohaterów pierwszoplanowych, drugoplanowych i statystów. Niestety, widzimy przez większą część sztuki tylko proscenium i głównych bohaterów. Cienie rzucane przez scenografię i kurtyny nie pozwalają nam dojrzeć w mroku najważniejszych postaci naszego przedstawienia. A są to suflerzy kierujący akcją i pociągający sznurkami sterującymi aktorami.

W niniejszej części postaramy się przyjrzeć cieniom rzucanym przez suflerów, czyli odpowiedzieć na pytania „kto za tym stoi” oraz „kiedy to się mogło wydarzyć”….


Królestwo Polskie i Wielkie Księstwo Litewskie około roku 1561

 

Słowo wstępne nr 2

Jak już Czytelnik sobie uświadomił, tak zwana „nauka historii”, nie jest żadną dziedziną nauki, ale bajką wymyślaną i opowiadaną wciąż na nowo, w zależności od aktualnego zapotrzebowania politycznego.

Bo każda NAUKA, posługuje się hipotezami, które dopiero mogą przerodzić się w weryfikowalne teorie. W miarę rozwoju przemysłu, jesteśmy w stanie budować coraz doskonalsze przyrządy, które w sposób doświadczalny sprawdzają prawdziwość każdej teorii naukowej. W przypadku różnic pomiędzy eksperymentem a teorią, modyfikuje się teorię.

Są oczywiście przypadki upartego „przywiązania do teorii” – jak to widzimy na przykładzie teorii względności, prowadzącej coraz dalej na manowce – bo zamieciono pod dywan wyniki wieloletnich doświadczeń z pierwszej połowy XX wieku – świadczących o konieczności powrotu do teorii eteru, lub opracowania całkowicie innych hipotez i teorii.

Wiele nielogicznych teorii, bliskich do czarów Harrego Pottera i zamieniania wody w wino, funkcjonuje nadal powszechnie, bo nie jesteśmy w stanie wymyślić czegoś spójnego i logicznego.

Przykładem jest zwykły „przepływ prądu elektrycznego”, który teoretycznie jest spowodowany przelatującymi po metalowym drucie z prędkością światłą elektronami. By uzasadnić ten przepływ prądu elektrycznego w półprzewodnikach, czyli w zasadzie w dielektrykach – wymyślono mityczne „dziury” przenoszące umowny ładunek elektryczny.

Powszechnie zgadzamy się na tłumaczenie otaczającej rzeczywistości teoriami zakładającymi „czary”, bo wiemy że kiedyś ktoś wymyśli jak to naprawdę się dzieje, tworząc bardziej zrozumiałą i wykluczającą czarnoksięstwo teorię.

W tak zwanej „nauce historii”, nie mamy żadnych hipotez i wynikających z nich teorii. Mamy jedynie przedstawioną bajkę, w której przez tysiąc lat trzęsienie ziemi wciąż wielokrotnie burzy Latarnię Aleksandryjską, w której „za Kościuszki” istnieli „kosynierzy”, mimo że pierwszych kilka kos pojawiło się po raz pierwszy w historii Polski podczas Powstania Styczniowego, a w roku 1500 Thurzo z Fuggerem „odciągają srebro z miedzi” metodą wymyśloną na początku XIX wieku.

Jeżeli do „oficjalnej wersji historii” dołączymy sprawy związane z prawem, finansami i technologią, to można mieć uzasadnione podejrzenie, że przed rokiem 1850 istniała całkowicie „biała plama” połączona z „białym szumem” historii…

Czytając „Repertoria Sejmowe” z przełomu XVI i XVII wieku – o czym napiszę osobno – widać tworzące się „państwo prawa”. Wygląda na to, że cała Europa mówi jednym słowiańskim językiem, takim jakim napisano mowę pogrzebową króla Szwecji, Karola XII (1718).

Stanowione w Polsce prawo jest wyrażane w mieszance języka łacińskiego i „prapolskiego” – jakim mówiono pewnie od Francji do Uralu.

Sejm przeznacza pieniądze na budowę „cerkwii”, czyli budynków sądowo-hipotecznych. Sejm wyraża zgodę na dzierżawę ziemi oraz zatwierdza fundacje dla „zakonów według wiary apostolskiej” lub „wiary greckiej”.

Muszę przyznać, że tych zapisów przez długi czas nie mogłem zrozumieć. Bo jaki może być związek „statutu organizacji” czy sposób wybudowania klasztoru od ”wiary”.

Aż w końcu, gdy skopiowałem sobie z ewangelii świętej Wikipedii listę klasztorów budowanych w Czechach i porównałem daty z datami budowania kopalń srebra i czeskich miast, wszystko wskoczyło na swoje miejsce.

Tam gdzie pojawiał się szlak handlowy, ośrodek górniczy czy przemysłowy, w miejscach gdzie Sejm ustanawiał punkty poboru ceł, pojawiały się „zakony”. Co ciekawe – „wiary greckiej” albo „apostolskiej”.

Z uwagi na to, że nasz jeden, wspólny, słowiański język zaczął się dzielić dopiero w XIX wieku, bo wtedy zaczęto drukować elementarze, należy rozumieć słowo „zakonnik” oraz „zakon”, tak jak to teraz tłumaczy słowo rosyjskie. Rosyjski „zakon” to „prawo”. Więc „zakonnik” to po prostu „prawnik”. Na początku XVII wieku nie ma jeszcze „katolicyzmu” oraz „prawosławia”!

A „prawnik” czy „sędzia”, to podstawa tworzenia jednolitego państwa. To osoby „zaufania publicznego”. Zakonnikowi, który prowadzi nasze księgi hipoteczno-rachunkowe musimy „wierzyć”. Podobnie, jak musimy ufać sędziemu, który ma rozstrzygnąć naszą skargę. Wierzymy, że sędzia wysłucha naszych racji i argumentów. Wierzymy, że będzie bezstronny i sprawiedliwy. A pełni tej wiary, z góry zgadzamy się na wyrok sądu.

Dlatego sejmowe sformuowania, dotyczące „wiary apostolskiej” czy „greckiej”, mówią nam nie o „religii” ale o istniejących na obszarze Rzeczpospolitej i WKL, dwóch systemach prawnych. Możliwe, że tych systemów było więcej, dlatego też tak łatwo przychodziła w Polsce i Europie „zmiana wiary”. Tak dużo w pewnym momencie pojawiało się „innowierców”. Po prostu pojawiały się nowe, kolejne i konkurujące ze sobą systemy prawno-hipoteczno-bankowe.

Tak zwane „walki religijne” to zwykłe zabieganie o klientów przez konkurujące ze sobą korporacje prawnicze….

Dlatego też, całkiem możliwe, że zupełnie inaczej wyglądające budynki „wiary apostolskiej” i tak różne od budowli „wiary greckiej”, są związane z zupełnie innym systemem prowadzenia przewodu sądowego, czy banalnym sposobem archiwizacji danych hipotecznych.

Kolejną sprawą, jaką musi wiedzieć Czytelnik, a która wiąże się zarówno z „Dymitriadą”, jak i systemem feudalnym panującym w Europie do połowy XIX wieku, jest dziwny brak „książąt”. To znaczy jest taki „książę”, albo inny „książę”, ale „oficjalna hipoteza historyczna”, nie tłumaczy ich roli w mafijno-feudalnym systemie zależności „feudalnego łańcucha pokarmowego”.

Muszę przyznać, że olśniły mnie trzy rzeczy. Pierwsza to polska pieśń patriotyczna z roku 1831. Chyba każdy z nas zna „Marsz z roku 1831”, gdzie piętnowani są wymieniani jednym tchem „książęta, hrabiowie, prałaci”.

https://pl.wikisource.org/wiki/Marsz_z_roku_1831
https://bibliotekapiosenki.pl/utwory/Gdy_narod_do_boju/tekst
https://pl.wikipedia.org/wiki/Gdy_nar%C3%B3d_do_boju
https://ru.wikipedia.org/wiki/Gdy_nar%C3%B3d_do_boju

Wikipedia: „Wiersz powstał w 1835 roku, jego autorem był Gustaw Ehrenberg. Do tekstu podłożono fragment Wariacji B-dur op. 2 Fryderyka Chopina na temat arii z opery Don Giovanni Wolfganga Amadeusa Mozarta. Po raz pierwszy utwór został opublikowany w zbiorze „Dźwięki minionych lat w 1848 roku” w Paryżu. W tym samym czasie ukazało się w Krakowie konspiracyjne wydanie.

W pieśni napiętnowani są magnaci, szlachta i duchowieństwo – ukazani jako sprawcy utraty niepodległości przez Polskę. Tekst nawiązuje też do wydarzeń powstania listopadowego, bitwy pod Stoczkiem, problemu oczynszowania chłopów oraz zniesienia pańszczyzny.”

„Русская версия песни с призывами к борьбе против капиталистов (без упоминания национальностей) появилась в 1905 году и стала популярной среди баррикадников Москвы; позднее на эту музыку были написаны ещё несколько революционных песен, в том числе и «Вперед, краснофлотцы!».

https://books.google.pl/books?id=ZXVmAAAAcAAJ&pg=PA141&lpg=PA141&dq=O+cze%C5%9B%C4%87+wam+ksi%C4%85%C5%BC%C4%99ta,+biskupi,+pra%C5%82aci,&source=bl&ots=1ZytyAsK6h&sig=Q3jRuxybLaAJc8xeRH3ieGbT1wg&hl=pl&sa=X&ved=2ahUKEwibr5Sp_7PfAhUEIMUKHaBpBVMQ6AEwBnoECAQQAQ#v=onepage&q=O%20cze%C5%9B%C4%87%20wam%20ksi%C4%85%C5%BC%C4%99ta%2C%20biskupi%2C%20pra%C5%82aci%2C&f=false

Jak widzimy, autor słów jednoznacznie równa w statusie księcia, hrabiego i prałata, czyli biskupa.

Cytowana kiedyś Wikipedia, jednoznacznie stwierdza przy okazji omawiania systemu wyboru „cesarza rzymskiego”, że elektorzy są „książętami czyli biskupami”.

I nawet do tej pory, biskupów kościoła katolickiego tytuuje się oficjalnie „książę”.

Stąd wynika oczywista sprawa. Feudalno-mafijna hierarchia była trójstopniowa. Istniała szlachta, wybierana niejako przez lud – o czym napiszę osobno, nad szlachtą z danego terytorium „władzę feudalną” dzierżył książę-biskup-prałat-hrabia, który z kolei podlegał królowi.

Biskup to do połowy XIX wieku – nie „funkcja religijna” – ale szczebel drabiny feudalnej. Stąd biorą się rody magnackie – „książęce” – bo w rodzie był co najmniej jeden książę-biskup. Stąd zalecenia papieskie by jeden biskup „panował w jednym mieście”. Stąd dwuwładza prymasowska na terenie ziem polskich XIX wieku – był „prymas Polski” oraz „prymas Królestwa Polskiego”. Stąd częsty przypadek że syn biskupa zostawał biskupem, lub jak to bywało w Polsce – biskup nadzorował polskie kopalnie srebra na Słowacji.

Podporządkowanie biskupów Watykanowi i tworzenie diecezji następuje dopiero w drugiej połowie XVIII wieku – jak to ma miejsce na przykład na terenie obecnej Słowacji.

Proszę zwrócić uwagę, że do tego momentu biskupi-książęta często „zmieniają wyznanie”, co nie powinno dziwić, wszak biskup wybiera aktualnie korzystną dla niego i społeczności lokalnej „korporację prawniczo-hipoteczną”. My także czasem zmieniamy bank, kierując się oferowanymi nam warunkami finansowymi.

Proszę też zwrócić uwagę na to, że od połowy XVIII wieku, niemal 100% polskich biskupów działa w różnych lożach masońskich, które z kolei są kierowane przez korporacje handlowe „Niemco – Żydo – Kalwinów”.

Zwracam też uwagę Czytelnika, że do połowy XIX wieku biskupów mianował król. Watykan jedynie tę nominację zatwierdzał. I podobnie było „na dole” – co opisywałem korzystając z tekstów źródłowych z początku XIX wieku. To jeden ze „szlachciców z danego terytorium”, był „kolatorem”, który „fundował” wiejski kościół. Kolator wyznaczał „księdza”, który pracował za darmo, czyli był „beneficjentem” – utrzymywał się wydzierżawionego od „kolatora” bezpłatnie kawałka ziemi.

Świetnym przykładem są biskupi krakowscy, którzy jak pisze Wikipedia: „W latach 1443–1790 kolejni biskupi diecezjalni byli książętami siewierskimi.”

A Księstwa Siewierskiego znajdującego się na Śląsku nie należy mylić z Księstwem Siewierskim koło Kijowa…
https://pl.wikipedia.org/wiki/Biskupi_krakowscy
https://pl.wikipedia.org/wiki/Ksi%C4%99stwo_siewierskie

Wikipedia: „Historia księstwa, jako księstwa „biskupiego” – rozpoczyna się w pewnym sensie 30 grudnia 1443, gdy od Wacława I cieszyńskiego (który uprzednio restaurował Księstwo Siewierskie) odkupione zostało za 6 tysięcy grzywien przez biskupa krakowskiego, Zbigniewa Oleśnickiego. Dobra miały przejść we władanie biskupa 1 stycznia następnego roku po uiszczeniu ostatniej raty (procedury w imieniu biskupa krakowskiego dokonał na zamku Lipowiec Jan Długosz), jednak wystąpili przeciwko temu bracia księcia oraz sympatyzujący z husytami: Bolko V Husyta, książę głogówecki oraz pochodzący z bocznej linii dynastii Przemyślidów, Mikołaj V Karniowski. Najdłużej walczył Bolko, pokój podpisany został dopiero w 1453, Mikołaj podpisał rozejm w maju 1444 roku.
Po zakończeniu sporu w 1453 miasto Siewierz i zamek stały się siedzibą biskupów krakowskich pełniących tutaj rolę książąt siewierskich. Jako pierwszy formalnego tytułu księcia siewierskiego zaczął używać w 1484 biskup Jan Rzeszowski. Ziemie księstwa były suwerenne terytorialnie i jurysdykcyjnie. Pewna, niejednoznaczna zależność od Rzeczypospolitej wynikała z uwagi na osobę króla, zatwierdzającego kandydaturę na kościelny urząd biskupa krakowskiego. Jednak nie stanowiło to w żaden sposób rozciągnięcia jurysdykcji prawnej Rzeczypospolitej nad Księstwem Siewierskim, gdyż biskupi krakowscy w Siewierzu występowali nie jako najwyżsi przedstawiciele hierarchii kościelnej, tylko jako książęta siewierscy – prawni następcy i kontynuatorzy władzy księcia cieszyńsko-siewierskiego Wacława I i jego poprzedników. Księstwo miało własną gospodarkę, skarb, wojsko oraz surowe prawa z przywilejem katowskim włącznie, co odzwierciedla powiedzenie Kradnij, zabijaj, ale Siewierz omijaj. Nie biło ono jednak swojej monety, a tzw. „dukaty siewierskie” wybite zostały w celach pamiątkowych już po likwidacji księstwa.”

Kolejna sprawa, jaką Czytelnik powinien pamiętać, jest to, że co najmniej do połowy XIX wieku, umowę pomiędzy rodzinami, rodami, klanami, czy państwami, zawierano w „urzędzie notarialno-kościelnym”, czyli w miejscowej świątyni. Akt umowy handlowej-sojuszu pieczętowano aktem małżeństwa. Często się zdarzało, że umowa spółki-małżeństwa była ustalana na czas określony, dlatego tak często możnowładcy czy królowie mieli kilka żon. Bo dobry małżonek – zdolny menadżer – był „poszukiwanym towarem”. Miał pomnażać majątek rodu małżonki. Odpowiadał osobiście za straty. Małżonka i jej ród partycypowali w zyskach sprawnego zarządcy-męża. Żona i jej ród nie odpowiadali za straty powodowane przez złe zarządzanie majątkiem przez męża.

Kolejna, BARDZO ISTOTNA sprawa.

Strona 54 w „Inwentarz constituciy koronnych od roku 1550 aż do roku 1643 uchwalonych”
https://books.google.pl/books?id=LRtaAAAAcAAJ&printsec=frontcover&hl=pl#v=onepage&q&f=false mówi nam jasno o największym wynalazku Rzeczpospolitej Polskiej i Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Tym genialnym wynalazkiem była ustawowa walka z korupcją, tworząc jednocześnie jednolite państwo.

Sejm potwierdzał i ustanawiał prawa „antykorupcyjne” w latach 1550, 1562, 1563, 1565.

Prawo to mówiło, że osoba pochodząca z jednego województwa nie może pełnić w tym województwie ŻADNYCH funkcji urzędniczo-państwowych.

Mówiąc prosto, jeżeli ktoś pochodził z województwa ruskiego, czyli terenu dzisiejszej Ukrainy, nie mógł pełnić żadnych funkcji państwowych i urzędniczych w tym województwie. Mało tego, nie można łączyć stanowisk urzędniczych grodzkich (miejskich) i ziemskich.

Inaczej mówiąc, mieszkaniec województwa ruskiego mógł zostać urzędnikiem w każdym innym województwie (na przykład pruskim, smoleńskim, małopolskim) ale nie w „swoim województwie”. Prawo dotyczyło WSZYSTKICH i BEZ WYJĄTKU, nie tylko drobnych urzędników, ale starostów, kasztelanów, marszałków, wojewodów, podskarbich – nawet na ziemiach lennych – takich jak Kurlandia.

Stąd wynika niezwykle ważna sprawa. Jeżeli w większości znanych nam oficjalnie życiorysów postaci historycznych, dana osoba wywodzi się na przykład z województwa wołyńskiego i zgodnie z oficjalnym życiorysem pełni tam funkcje państwowe, to jest to absolutna nieprawda.

Stąd wynika iż cały życiorys danej osoby może być także całkowicie zmyślony i nieprawdziwy.

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/2d/Rzeczpospolita_Obojga_Narod%C3%B3w_1635.svg
Rzeczpospolita Obojga Narodów 1635

Tło historyczne

Zanim przystąpimy do omawiania życiorysów i powiązań rodzinnych aktorów ”Dymitriad”, warto przypomnieć sobie kalendarium wydarzeń – informacje oficjalne świętej Wikipedii.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Konflikty_zbrojne_w_historii_Polski

1558–1570 – Wojna litewsko-rosyjska, stoczona w latach 1558–1570 pomiędzy Wielkim Księstwem Litewskim, wspieranym przez Polskę a Carstwem Rosyjskim.

Była częścią większych zmagań Polski, Litwy, Szwecji, Danii i Rosji o dominium Maris Baltici (władztwo Morza Bałtyckiego), znanych jako I wojna północna.

Skutki: Rosja uzyskała podstawy do dalszej ekspansji na ziemie litewskie. W wyniku zagrożenia podstaw egzystencji Wielkiego Księstwa Litewskiego nastąpiło ściślejsze jego zespolenie z Polską, która jako sojusznik Litwy w ciągu 7 lat wystawiła 300 rot wojsk kosztem 2 milionów złotych. W 1569 podpisano unię lubelską.

Pograniczne ziemie litewsko-rosyjskie zostały do tego stopnia spustoszone i ogołocone z pożywienia, że już w 1571 wybuchła tam wielka epidemia morowego powietrza połączona z przypadkami kanibalizmu.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojna_litewsko-rosyjska_(1558%E2%80%931570)

1558 – 1583 – Wojny inflanckie lub dominium Maris Baltici (pol. władztwo Morza Bałtyckiego) – seria konfliktów politycznych i zbrojnych w okresie od 1558 do 1583 roku między państwem polsko-litewskim (od 1569 roku Rzeczpospolitą Obojga Narodów), a Szwecją, Danią i Carstwem Rosyjskim o panowanie na morzu i ziemie zakonu inflanckiego (do 1525 roku gałąź zakonu krzyżackiego).
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojny_inflanckie

1563 – 1570 – I wojna północna, zwana też wojną siedmioletnią – konflikt zbrojny pomiędzy Rzecząpospolitą (do 1569 Koroną Królestwa Polskiego i Wielkim Księstwem Litewskim), Szwecją, Carstwem Rosyjskim, Danią i Lubeką o podział Inflant oraz hegemonię na Morzu Bałtyckim, tzw. Dominium Maris Baltici.
https://pl.wikipedia.org/wiki/I_wojna_p%C3%B3%C5%82nocna
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojny_inflanckie

1570 – Zgoda sandomierska (ugoda sandomierska, łac. Consensus Sandomiriensis) – porozumienie pomiędzy wyznaniami reformowanymi w I Rzeczypospolitej: luteranami, kalwinami oraz braćmi czeskimi zawarte 14 kwietnia 1570 roku w Sandomierzu. Nie brali w nim udziału bracia polscy. Intencją była wspólna obrona przed kontrreformacją i zaprzestanie walk między różnymi wyznaniami protestanckimi. Postanowiono uznawać wzajemnie sakramenty oraz kaznodziejów. Planowano wspólne synody.

Stworzono projekt konstytucji (ustawy sejmowej), w której postulowano zrównanie prawne z katolikami. Chciano również zniesienia jurysdykcji kościelnej w odniesieniu do osób świeckich, darowania zaległych dziesięcin oraz wprowadzenia wolności wyznania.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Zgoda_sandomierska_1570
https://pl.wikipedia.org/wiki/Kategoria:Sygnatariusze_zgody_sandomierskiej_1570

1572 – wyprawa Mikołaja Mieleckiego na Mołdawię

1573 – Konfederacja warszawska – określenie uchwały podjętej 28 stycznia 1573 r. na sejmie konwokacyjnym w Warszawie, zawierającej postanowienia dotyczące zapewnienia swobody wyznania szlachcie w Rzeczypospolitej. Gwarantowała bezwarunkowy i wieczny pokój między wszystkimi różniącymi się w wierze, zapewniała innowiercom równouprawnienie z katolikami i opiekę państwa jednocześnie zabraniając władzom świeckim wspierania kleru w prześladowaniach religijnych. Dokument uważany jest za początek gwarantowanej prawnie tolerancji religijnej.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Konfederacja_warszawska_(1573)

1575 – najazd tatarski ( Chanat Krymski ) na Ruś Czerwoną i Podole

1575 – inwazja Iwana IV Groźnego na Inflanty

1575 – Car Iwan IV Groźny przekazuje władzę potomkowi Czyngis-Chana, chanowi kasymskiemu, Symieonowi Biekbułatowiczowi ( Sain-Bulat) i wyjeżdża do Polski walczyć o tytuł elekcyjnego króla Polski. Jedna z frakcji obiera go królem Polski. Królami zostają także: siostra Zygmunta Augusta, Anna Jagiellonka, cesarza Maksymilian II Habsburg oraz Stefan Batory, wychowanek Habsburgów i lennik Konstantynopola. Bezkrwawo wygrywa Batory.

Po powrocie z Polski car Iwana IV, każe się do siebie zwracać jako do kniazia Iwana moskiewskiego, ale w nadaną sobie część księstwa włączył: Moskwę, Psków, Rostów, Dmitrow, Staricę, Rżew i Zubcow. / ???????/

1576 – 1577 – Wojna Rzeczypospolitej z Gdańskiem – konflikt zbrojny między nowo wybranym królem polskim Stefanem Batorym a miastem Gdańsk. W wyniku wojny, władze gdańskie zobowiązały się do złożenia hołdu Stefanowi Batoremu oraz zapłacenia kontrybucji w wysokości 200 tysięcy złotych królowi oraz 20 tysięcy klasztorowi oliwskiemu. W zamian za to zniesiono wszelkie restrykcje gospodarcze nałożone na miasto w czasie wojny. Statuty Karnkowskiego zostały ostatecznie uchylone podczas sejmu w roku 1585, dzięki czemu Gdańsk odzyskał pełnię praw i wolności, czyniących to miasto uprzywilejowanym w stosunku do innych miast Rzeczypospolitej.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojna_Rzeczypospolitej_z_Gda%C5%84skiem

1577 – najazd tatarski ( Chanat Krymski ) na Podole, Ruś Czerwoną i Wołyń

1577 – 1582 – I-sza Wojna polsko-rosyjska – konflikt zbrojny pomiędzy Rzecząpospolitą a Carstwem Rosyjskim w latach o Inflanty i ziemię połocką.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojna_polsko-rosyjska_(1577%E2%80%931582)

1578 – najazd tatarski ( Chanat Krymski ) na Podole, Ruś Czerwoną i Wołyń

1578 – początek wojny sukcesyjnej 1578 – 1588

1584 – śmierć Samuela Zborowskiego – rozkaz egzekucji dekretu z 1574 ( herbu Jastrzębiec (ur. ok. 1540, zm. 26 maja 1584) – hetman kozacki, rotmistrz królewski, kalwinista. Sejm pacyfikacyjny (1589) uznał ścięcie Samuela Zborowskiego za zgodne z prawem )
https://pl.wikipedia.org/wiki/Samuel_Zborowski

1588 – Bitwa pod Byczyną – koniec wojny sukcesyjnej 1578 – 1588
Bitwa pod Byczyną została stoczona w dniu 24 stycznia 1588 roku pomiędzy wojskami pretendenta do tronu polskiego po śmierci Stefana Batorego, arcyksięcia austriackiego Maksymiliana III Habsburga, a armią Rzeczypospolitej dowodzoną przez hetmana wielkiego koronnego Jana Zamoyskiego, stronnika Zygmunta III Wazy.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Byczyn%C4%85

1589 – Traktat bytomsko-będziński i Sejm Pacyfikacyjny.
Na mocy traktatu Habsburgowie uznali Zygmunta III Wazę za króla Polski i wielkiego księcia Litwy. Kandydat Habsburgów do tronu polskiego Maksymilian miał zrzec się polskiego tytułu królewskiego.
Rozmowy pokojowe toczyły się na granicy śląskiej w polskim Będzinie i czeskim wówczas Bytomiu; delegacje przebywały zwykle po swojej stronie granicy. Ze strony polskiej prowadził je Andrzej Opaliński, razem z biskupem włocławskim Hieronimem Rozdrażewskim, Stanisławem Gostomskim, Januszem Ostrogskim i Janem Zamoyskim; dostojnikom habsburskim przewodniczył Wilhelm z Rožemberku i biskup Stanislav Pavlovský. Kardynał Ippolito Aldobrandini (późniejszy papież Klemens VIII) był legatem papieskim i meditorem. Cesarz Rudolf II miał wyrzec się układów z Carstwem Rosyjskim przeciw Rzeczypospolitej i Szwecji oraz zaprzestać popierania zwolenników Maksymiliana. Rzeczypospolitej miano zwrócić Lubowlę, która została zabrana podczas konfliktu. Ponadto cesarz obiecał nie mieszać się w wewnętrzne sprawy Polski i Litwy. Miała zostać odnowiona dawna przyjaźń. Strona polska obiecała także niezwłocznie wypuścić Maksymiliana, który dostał się do niewoli w bitwie pod Byczyną. Traktat został podpisany przez króla polskiego i cesarza austriackiego oraz wszystkich władców państw habsburskich.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Traktat_bytomsko-b%C4%99dzi%C5%84ski
https://pl.wikipedia.org/wiki/Sejm_pacyfikacyjny_(1589)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Kategoria:Sygnatariusze_traktatu_bytomsko-b%C4%99dzi%C5%84skiego_1589

1589 – najazd tatarski ( Chanat Krymski ) na Podole, Ruś Czerwoną i Wołyń. bitwa pod Baworowem

1591 – 1593 – powstanie Kosińskiego, bitwa pod Piątkiem. Pierwowzór „powstania Chmielnickiego”.
U jego zarania leżał spór prywatny polskiego szlachcica Kosińskiego z Podlasia z ruskim magnatem kresowym Januszem Ostrogskim, który rościł sobie prawa do nadanych wcześniej Kosińskiemu dóbr Rokitno i Olszanice. Kosiński wraz z pułkownikostwem kozaków rejestrowych otrzymał te dobra za stawiennictwem Jana Zamoyskiego na sejmie w roku 1590[1], jednak jako człowiek ubogi nie był w stanie zasiedlić tych obszarów na własny koszt i ryzyko, co było warunkiem sine qua non. Pustynny kawał ziemi przeszedł wobec tego w następnym roku do rąk Aleksandra Wiśniowieckiego a potem Janusza Ostrogskiego[2].

Późną jesienią 1591 roku w Pikowie na wschód od Chmielnika Kosiński ogłosił manifest wzywający ludzi wolnych do buntu przeciwko magnatom. Odzew zaskoczył nawet samego inicjatora i wkrótce z siczy tomakowskiej przybyło pod miejsce zbiórki pod Białą Cerkwią około pięciu tysięcy kozaków. Kosiński ogłosiwszy się ich atamanem ruszył na Ostrogskich dochodzić swoich praw.
Wojska Kosińskiego zostały doszczętnie pobite przez pospolite ruszenie i wojska prywatne księcia Janusza Ostrogskiego.
10 lutego Kosiński i inni przywódcy kozaccy podpisali kapitulację wobec zwycięskich magnatów. Sam Kosiński nie dotrzymał jednak warunków kapitulacji i zbiegł na Zaporoże, aby zebrać kolejny oddział Kozaków gotowych walczyć z Rzecząpospolitą.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Powstanie_Kosi%C5%84skiego
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Pi%C4%85tkiem_(1593)

1594 – Zygmunt III Waza zostaje królem Szwecji
https://pl.wikipedia.org/wiki/Zygmunt_III_Waza
https://pl.wikipedia.org/wiki/Unia_polsko-szwedzka

1594 – 1596 – powstanie Seweryna Nalewajki – „drugi pierwowzór powstania Chmielnickiego”.
Powstanie wywołane przez powracającego z Węgier, byłego dowódcę kozaków księcia Konstantego Wasyla Ostrogskiego, Semena Nalewajkę (pomoc Habsburgom przeciw Turcji), którego bezpośrednią przyczyną była zemsta za śmierć ojca zamordowanego przez szlachcica Marcina Kalinowskiego.
Powstanie było podtrzymywane przez księcia Ostrogskiego, który pragnął uniemożliwić ratyfikację unii cerkwi prawosławnej z Kościołem katolickim.
Powstanie, które wybuchło latem 1594 zostało wsparte przez hetmanów kozackich: Hryhorego Łobodę oraz Macieja Szułę i objęło duże obszary dzisiejszych ziem środkowej Ukrainy i środkowej Białorusi. Powstańcy do których oprócz Kozaków przystąpili chłopi a nawet mieszczanie zaatakowali m. in. dobra Zamoyskich w Szarogrodzie, splądrowali dobra popierających unię Hipacego Pocieja i Cyryla Terleckiego. Po blisko dwóch latach walk oddziały kozackie zostały oblężone nieopodal Łubniów nad rzeką Sułą przez wojsko koronne pod komendą hetmana polnego koronnego Stanisława Żółkiewskiego. W trakcie oblężenia obozu zabito podejrzewanego o zdradę Łobodę, a zdesperowani kozacy wydali Nalewajkę Żółkiewskiemu. Przywódcę powstania stracono w Warszawie w 1597.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Powstanie_Nalewajki
https://pl.wikipedia.org/wiki/Seweryn_Nalewajko

1595 – wyprawa Jana Zamoyskiego na Mołdawię – I Mohyliada. Bitwa pod Cecorą oraz bitwa pod Suczawą
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Cecor%C4%85_(1595)

1596 – Unia Brzeska. Połączenie Cerkwi prawosławnej z Kościołem łacińskim w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, dokonane w Brześciu Litewskim w 1596 roku. Część duchownych prawosławnych i wyznawców prawosławia uznała papieża za głowę Kościoła i przyjęła dogmaty katolickie, zachowując bizantyjski ryt liturgiczny. Następstwem unii brzeskiej był podział społeczności prawosławnej na zwolenników unii – unitów i przeciwników – dyzunitów.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Unia_brzeska

1598 – 1599 – wyprawa Zygmunta III Wazy w obronę korony szwedzkiej. Bitwa pod Stegeborgiem, bitwa pod Linköping, bitwa nad rzeką Stang. Koniec Unii Polski i Szwecji po antykatolickim i antypolskim powstaniu.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Stegeborgiem
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Link%C3%B6ping
https://pl.wikipedia.org/wiki/Karol_IX_Waza
https://pl.wikipedia.org/wiki/Unia_polsko-szwedzka

1599 – 1600 – Wojna o Wołoszczyznę – II Mohyliada. Walki z Michałem Walecznym. Bitwa pod Selimbarem, bitwa pod Bukowem, bitwa nad rzeką Arges.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Micha%C5%82_Waleczny
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_%C5%9Eelimb%C4%83rem
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Bukowem
https://pl.wikipedia.org/wiki/Jeremi_Mohy%C5%82a
Jeremi był blisko skoligacony z polskimi rodami magnackimi, jego zięciami byli m.in. Władysław Myszkowski, Michał Wiśniowiecki (ojciec Jeremiego Wiśniowieckiego), Samuel Korecki, Stefan Potocki, Mikołaj Firlej, Maksymilian Przerębski.

1600–1611 – Wojna polsko-szwedzka o Inflanty
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojna_polsko-szwedzka_(1600%E2%80%931611)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Kircholmem

1601–1603 – Klęska głodu w Rosji – była największą w historii Rosji, zabijając prawdopodobnie jedną trzecią mieszkańców w czasie wielkiej smuty.

1604 – 1606 – I-sza Dymitriada. Bitwa pod Nowogrodem Siewierskim, bitwa pod Dobryniczami, I powstanie antypolskie w Moskwie

1605 – Pierwsze powstanie ludowe wokół Nowogrodu Siewierskiego oraz zajęcie przez kozaków Dońskich twierdzy w Kromach.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Siewierszczyzna

1606 – najazd tatarski ( Chanat Krymski ) na ziemie polskie.
Bitwa pod Udyczem – rozegrała się 28 stycznia 1606 roku pomiędzy wojskami polskimi dowodzonymi przez hetmana Żółkiewskiego, a Tatarami nogajskimi pod wodzą Kantymira Murzy. Zagon Kantymira został rozbity 25 stycznia w pobliżu Niemirowa, a jego kosz w trzy dni potem nad dopływem Bohu – Udyczem.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_nad_Udyczem

1606 – 1607. Powstanie Iwana Bołotnikowana na Ziemi Siewierskiej. Bołotnikowa wspierają Kozacy Dońscy i Wołżańscy.
Powstanie miało charakter żywiołowy, do którego oprócz chłopów przyłączyli się Kozacy (terscy, uralscy, dońscy), mieszkańcy miast południowo-zachodniej i centralnej Rosji, średnia i drobna szlachta riazańska i tulska, a nawet Tatarzy krymscy i nogajscy. Po upadku powstania, Iwana Bołotnikowa przewieziono do Kargopola, gdzie po oślepieniu został utopiony.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Powstanie_Bo%C5%82otnikowa
https://pl.wikipedia.org/wiki/Iwan_Bo%C5%82otnikow
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%91%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D1%82%D0%BD%D0%B8%D0%BA%D0%BE%D0%B2,%D0%98%D0%B2%D0%B0%D0%BD%D0%98%D1%81%D0%B0%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87

1606–1609
Rokosz Zebrzydowskiego, rokosz sandomierski – bunt szlachty przeciwko Zygmuntowi III Wazie trwający w latach 1606–1607. Wybuchł po śmierci głównego opozycjonisty wobec polityki króla – Jana Zamoyskiego – który był przeciwnikiem zbrojnych wystąpień przeciwko władzy monarszej. Wystąpienie zostało stłumione zbrojnie, powodując spadek zaufania do władzy królewskiej.

Królowi zarzucano faworyzowanie jezuitów oraz cudzoziemców i przypisywano zamiar wprowadzenia władzy absolutnej.

W latach 1606–1607 doszło do rokoszu Zebrzydowskiego, zwanego również sandomierskim, w którym katolicy, jak i protestanci, magnateria, jak i szlachta walczyli o zabranie monarsze prawa rozdawnictwa zwolnionych urzędów i zmuszenia go do wygnania jezuitów i cudzoziemców. Na potrzeby rokoszan wymyślony został także rokosz gliniański, który usprawiedliwiał ideę zbrojnego wystąpienia przeciw monarsze.

Przywódcami buntu zostali: marszałek wielki koronny Mikołaj Zebrzydowski, Jan Szczęsny Herburt, Stanisław Diabeł Stadnicki i podczaszy litewski Janusz Radziwiłł. Pragnęli zdetronizować Zygmunta III Wazę, ponadto wprowadzić obieralność urzędników ziemskich na sejmikach oraz zmusić posłów do ścisłego przestrzegania instrukcji sejmikowych.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Rokosz_Zebrzydowskiego
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Guzowem
https://pl.wikipedia.org/wiki/Kategoria:Uczestnicy_rokoszu_Zebrzydowskiego
https://pl.wikipedia.org/wiki/Kategoria:Konfederaci_sandomierscy_(1606)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Miko%C5%82aj_Zebrzydowski

1607 – wyprawa Stefana Potockiego na Mołdawię – III Mohyliada. Bitwa pod Stefanesti

1607 – 1610 – II dymitriada. Bitwa pod Kozielskiem, bitwa pod Bołchowem, bitwa nad Chodynką

1609 – 1618 – II wojna polsko-rosyjska. Oblężenie Smoleńska, bitwa pod Kłuszynem, bitwa pod Moskwą, II antypolskie powstanie w Moskwie, bitwa pod Moskwą, szturm Moskwy
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojna_polsko-rosyjska_(1609%E2%80%931618)

1612 – wyprawa Stefana Potockiego na Mołdawię – IV Mohyliada. Bitwa pod Sasowym Rogiem
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Sasowym_Rogiem_(1612)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Awantury_mo%C5%82dawskie

1612 – odwetowe 4 najazdy tatarskie ( Chanat Krymski ) na ziemie polskie. Bitwa pod Mezyrowem, bitwa pod Białą Cerkwią.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Mezyrowem
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Bia%C5%82%C4%85_Cerkwi%C4%85_(1612)

1615 – 1616 – wyprawa Samuela Koreckiego na Mołdawię. Bitwa pod Chocimiem, bitwa pod Benderami, bitwa pod Sasowym Rogiem
https://pl.wikipedia.org/wiki/Samuel_Korecki_(ok._1586%E2%80%931622)
Ożenił się z córką hospodara mołdawskiego Jeremiego Mohyły, słynną z urody Katarzyną, co wciągnęło go wraz ze szwagrami żony w walki dynastyczne w Mołdawii i na Wołoszczyźnie. Popierał wyprawy Stefana Potockiego w 1607 i 1612. W 1615 za cichą zgodą króla Zygmunta III zgromadził pod Uściem znaczne siły, składające się z kozaków i awanturników, i na ich czele wkroczył do Mołdawii. Wypędził hospodara Stefana Tomżę i osadził na tronie Aleksandra Mohyłę. Wyparty przez siły wołosko-turecko-tatarskie w lutym 1616. Ponownie uderzył na Mołdawię, posiłkowany przez oddziały siedmiogrodzkie i 2 marca 1616 pobił Tomżę w bitwie pod Chocimiem. Następnie przekroczył granicę imperium osmańskiego, zadając mu kolejną klęskę w bitwie pod Benderami. Pokonany w bitwie pod Sasowym Rogiem, dostał się do tureckiej niewoli. Zbiegł z niej w 1617 w przebraniu kupca. Statek, którym płynął, obronił przed napadem korsarzy, objąwszy dowództwo nad jego załogą. Po ucieczce dostał się do Rzymu, gdzie został przyjęty przez papieża Pawła V. Wstąpił do Milicji Chrześcijańskiej.

1617–1618 – Wojna polsko-szwedzka, była kontynuacją wojny polsko-szwedzkiej 1600-1611 i stanowiła próbę wykorzystania przez Szwecję zaangażowania Rzeczypospolitej w wojnie z Rosją oraz kłopotów Korony z Tatarami i Turcją na południowym wschodzie.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojna_polsko-szwedzka_(1617%E2%80%931618)

1618 – najazd tatarski ( Chanat Krymski ) na ziemie polskie. Bitwa pod Oryninem
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Oryninem

1619 – I odsiecz wiedeńska. Bitwa pod Humiennem
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Humiennem

1620 – 1621 – II wojna polsko-turecka. Bitwa pod Cecorą, bitwa pod Chocimiem
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojna_polsko-turecka_(1620%E2%80%931621)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Cecor%C4%85_(1620)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Chocimiem_(1621)

1621–1626 – IV Wojna polsko-szwedzka (1621–1626) – była kontynuacją wojen polsko-szwedzkich 1600-1611 i 1617-1618, stanowiącą próbę wykorzystania przez Szwecję zaangażowania Rzeczypospolitej w wojnie z Turcją.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojna_polsko-szwedzka_(1621%E2%80%931626)

1624 – najazd tatarski ( Chanat Krymski ) na ziemie polskie. Bitwa pod Martynowem

1625 – powstanie Żmajły. Bitwa nad Jeziorem Kurukowskim, bitwa nad Cybulikiem
https://pl.wikipedia.org/wiki/Powstanie_%C5%BBmaj%C5%82y
https://pl.wikipedia.org/wiki/Marek_%C5%BBmaj%C5%82o
Na przełomie lat 1623 i 1624 Kozacy zaporoscy ingerowali w wewnętrzne sprawy Chanatu Krymskiego, gdzie trwała wojna o tron pomiędzy braćmi Mehmed-Gerejem i Szahin-Gerejem. Gdy wiosną 1625 sułtan Murad IV podjął próbę pozbawienia władzy obu braci, wtedy obaj zwrócili się o pomoc do Kozaków. Już wiosną Kozacy uderzyli na Kaffę, a w lecie, kiedy flota turecka ruszyła na Krym, trzykrotnie zaatakowali okolice Stambułu.

Na żądanie przez króla polskiego Zygmunta III Wazy zaprzestania wypraw, Kozacy odparli, że wiedzą o ugodzie króla z sułtanem, ale Kozacy z sułtanem ugody nie zawierali. Dodatkowo Kozacy nie chcąc podporządkować się postanowieniom unii brzeskiej, rozpoczęli tajne pertraktacje z carem Rosji Michałem I Romanowem.

Po bezskutecznej próbie negocjacji, Koniecpolski przypuścił szturm na tabor kozacki rozbity nad Jeziorem Kurukowskim. Szturm nie zakończył się sukcesem, więc Koniecpolski zaproponował zawieszenie broni. Kozacy złożyli przysięgę, a hetman Koniecpolski wydał ucztę dla starszyzny kozackiej. Ponieważ Żmajło był przeciwny ugodzie z Polakami, został usunięty z funkcji hetmana, a na jego miejsce Kozacy wybrali Mychajła Doroszenkę. Doroszenko wyraził zgodę na podpisanie ugody.

1626 – 3 najazdy tatarskie ( Chanat Krymski ) na ziemie polskie. Bitwa pod Białą Cerkwią
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Bia%C5%82%C4%85_Cerkwi%C4%85_(1626)

1626 – 1629 – V Wojna polsko-szwedzka 1626–1629 – ciąg starć polsko-szwedzkich w latach 1626–1629 o ujście Wisły, która przyniosła spustoszenie Pomorza i Kujaw. Wojna ta, będąca kontynuacją wojny polsko-szwedzkiej 1621–1626, zakończyła się 6-letnim rozejmem altmarskim, zawartym 26 września 1629 r.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojna_polsko-szwedzka_(1626%E2%80%931629)

1628 – 5 najazdów tatarskich ( Chanat Krymski ) na ziemie polskie

1629 – 5 najazdów tatarskich ( Chanat Krymski ) na ziemie polskie

1630 – powstanie Fedorowicza. Bitwa pod Korsuniem. Bitwa pod Perejasławiem.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Powstanie_Fedorowicza
https://pl.wikipedia.org/wiki/Taras_Fedorowicz
https://pl.wikipedia.org/wiki/Ugoda_perejas%C5%82awska_(1630)
W roku 1628 roku poprowadził u boku hetmana Doroszenko pochód kozacki na Krym (gdzie kozacy interweniowali w wojnie domowej tatarów krymskich po stronie Mehmeda III Gireja). W oblężeniu Kaffy (dziś Teodozja) zginął Doroszenko. Fedorowicz objął dowodzenie i zdołał bezpiecznie wyprowadzić kozaków na Zaporoże.

Już w roku kolejnym ponownie zebrał około 20 tysięcy kozaków i podjął próbę ataku na Krym. Znowu jednak zostali pobici przez wojska tatarskie pod Perekopem.

1632 – 1634 – III wojna polsko-rosyjska. Olężenie Smoleńska
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojna_polsko-rosyjska_(1632%E2%80%931634)

1633 – 1634 – III wojna polsko-turecka – wojna z Abazy paszą. Bitwa pod Sasowym Rogiem, bitwa pod Paniowicami
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojna_polsko-turecka_(1633%E2%80%931634)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Sasowym_Rogiem_(1633)

1635 – Powstanie Sulimy
https://pl.wikipedia.org/wiki/Powstanie_Sulimy
https://pl.wikipedia.org/wiki/Iwan_Sulima

1637 – powstanie Pawluka. Bitwa pod Kumejkami
https://pl.wikipedia.org/wiki/Powstanie_Pawluka
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Kumejkami

1638 – powstanie Ostranicy. Bitwa pod Łubniami, bitwa pod Żowninem, oblężenie nad rzeką Starzec.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Powstanie_Ostranicy
https://pl.wikipedia.org/wiki/Jakub_Ostrzanin
https://pl.wikipedia.org/wiki/Dymitr_Hunia
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_%C5%BBowninem
https://pl.wikipedia.org/wiki/Obl%C4%99%C5%BCenie_nad_rzek%C4%85_Starzec

1640 – najazd tatarski na ziemie polskie ( Chanat Krymski )

1643 – najazd tatarski na ziemie polskie ( Chanat Krymski ), bitwa nad Surą

1644 – najazd tatarski na ziemie polskie ( Chanat Krymski ) , bitwa pod Ochmatowem
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Ochmatowem_(1644)

1645 – 1646 – najazd polski na ziemie tatarskie ( polska wyprawa na Chanat Krymski )

1648 – 1655 – powstanie Chmielnickiego i wojna z Chanatem Krymskim, bitwa nad Żółtymi Wodami, obrona Zbaraża, bitwa pod Beresteczkiem, inne bitwy
https://pl.wikipedia.org/wiki/Powstanie_Chmielnickiego

1651 – powstanie chłopskie Kostki-Napierskiego
https://pl.wikipedia.org/wiki/Powstanie_ch%C5%82opskie_pod_wodz%C4%85_Kostki-Napierskiego_w_1651
https://pl.wikipedia.org/wiki/Aleksander_Kostka-Napierski

1654-1667 – IV wojna polsko-rosyjska. Bitwa pod Ochmatowem, bitwa pod Cudnowem, inne bitwy
Po stronie polskiej Chanat Krymski, po stronie rosyjskiej Kozacy
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojna_polsko-rosyjska_(1654%E2%80%931667)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Rozejm_andruszowski

1655 – 1660. II wojna północna. I-szy Potop szwedzki. Bitwa pod Ujściem, oblężenie Jasnej Góry, bitwa pod Warką, bitwa pod Warszawą, najazd Jerzego II Rakoczego, bitwa pod Czarnym Ostrowem, inne bitwy. Polskę wspiera Chanat Krymski i Święte Cesarstwo Rzymskie.

W wyniku działań wojennych w czasie  „Potopu”  zmarło 40% ludności Królestwa Polskiego i WKL.

Wynikiem „Pierwszego Potopu” podpisano Traktat Grzymułtowskiego (Pokój Grzymułtowskiego, Pokój wieczysty ros. Вечный мир) – traktat pokojowy zawarty 6 maja 1686 w Moskwie między Rzecząpospolitą a Carstwem Rosyjskim. Tzw. wieczysty mir, utrwalał warunki rozejmu andruszowskiego z 1667. Traktat kończył prawnie wojnę polsko-rosyjską rozpoczętą w 1654, której działania wojenne przerwano w 1667 rozejmem andruszowskim.
https://pl.wikipedia.org/wiki/II_wojna_p%C3%B3%C5%82nocna
https://pl.wikipedia.org/wiki/Potop_szwedzki

Powtórny „Potop Szwedzki” nastąpił w latach 1700 – 1721 i był niemal dokładną kopią wydarzeń sprzed 50 lat.
https://pl.wikipedia.org/wiki/III_wojna_p%C3%B3%C5%82nocna


Mapa przedstawiająca Rzeczpospolitą Obojga Narodów (czyli Koronę i Wielkie Księstwo Litewskie). Druga połowa XVII wieku.
Ciekawym tematem podwójnego lenna Kurlandii, tematem rodu Kurów oraz koloniami zamorskimi mam nadzieję zająć się w przyszłości…
https://pl.wikipedia.org/wiki/Ksi%C4%99stwo_Kurlandii_i_Semigalii
https://pl.wikipedia.org/wiki/Kurlandzka_kolonizacja_w_Gambii
https://pl.wikipedia.org/wiki/Gambia
https://pl.wikipedia.org/wiki/Tobago
https://pl.wikipedia.org/wiki/Kurowie_(lud_ba%C5%82tycki)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Jakub_Kettler
https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Kurlandia
https://pl.wikipedia.org/wiki/Kunta_Kinteh_Island
https://pl.wikipedia.org/wiki/Jufureh
https://pl.wikipedia.org/wiki/St._Mary%E2%80%99s_Island
https://pl.wikipedia.org/wiki/Otto_Stiel

Wnioski osobiste

Podsumowując oficjalne informacje, w ciągu stulecia mamy 50 kilkuletnich wojen.

Wojny Polski i WKL (dalej będę w skrócie pisał – RP) – od największej ich ilości do najmniejszej:

Z Tatarami = Tartaria / Chanat Krymski, Orda Nogajska/ – 17 wojen
Powstania i rokosze – 14 wojen domowych
RP – Szwecja – 8 wojen
RP – Moskwa (w tym Dymitriady) – 7 wojen
RP – Mołdawia / Wołoszczyzna – 6 wojen
RP – Turcja – 3 wojny
RP – Habsburgowie – 2 wojny

Żadnych wojen na zachodniej granicy!

Co ciekawe, państwo Tatarów / Tartarów / Chanat Krymski / – wspomaga Polskę i bierze udział wraz z Kozakami w wojnach ze Szwecją, zdobywaniu Gdańska i walkach o Inflanty oraz wspiera Polskę w „pierwszym potopie szwedzkim”. W tymże „pierwszym potopie” Kozacy są w sojuszu ze Szwedami.

Udział Kozaków i Tartarów / Krym/ decyduje o klęsce Habsburgów w wojnie o wynik elekcji 1575 i jest NIEZWYKLE ważny a nawet decydujący w niemal wszystkich wojnach prowadzonych przez Polskę i WKL.

Jeżeli ktoś poświęcił by czas na przeczytanie linkowanych wyżej oficjalnych informacji o różnych bitwach, byłby pewnie tak jak ja zdziwiony tym, że wiele bitew rozstrzygały choroby które dziesiątkowały walczące armie i to one w zasadzie rozstrzygały bitwy i wojny.

A te pochody wielotysięcznych armii, wielomiesięczne oblężenia miast, masowe stosowanie artylerii i muszkietów – wprost zachwycają czytelnika Wikipedii…

Po za tym z powyższego wynika, że mamy też jakieś klęski…

1558–1570 – Wojna litewsko-rosyjska. Pograniczne ziemie litewsko-rosyjskie zostały do tego stopnia spustoszone i ogołocone z pożywienia, że już w 1571 wybuchła tam wielka epidemia morowego powietrza połączona z przypadkami kanibalizmu.

1601–1603 – Klęska głodu w Rosji – była największą w historii Rosji, zabijając prawdopodobnie jedną trzecią mieszkańców w czasie wielkiej smuty.

1655 – 1660. II wojna północna. I-szy Potop Szwedzki. W wyniku działań wojennych zmarło 40% ludności Królestwa Polskiego i WKL.

Podsumowując tylko te trzy informacje,możemy dojść do wniosku, że w ciągu 100 lat ginie 30-40 % ludności Europy – od Odry do Uralu.


Reczpospolita Obojga Narodów (1619) w porównaniu z aktualnymi granicami krajów
Legenda mapy:
1 – Korona,
2 – Prusy – Lenno Królestwa Polskiego,
3 – Wielkie Księstwo Litewskie,
4 – Liwlandia – posiadłość Korony i Litwy,
5 – Kurlandia – Lenno Rzeczypospolitej

A teraz również oficjalne informacje…

Powyżej prezentowałem Państwu informacje z Wikipedii. Poniżej informacje „z epoki”…

Repertoria sejmowe:

1550-1628 „Inventarz Constituciy Koronnych. (Repertorium der königlichen Verordnungen vom Jahre 1550 bis 1628).”
https://books.google.pl/books?id=BjhRAAAAcAAJ&pg=PA30&lpg=PA30&dq=repertorium&source=bl&ots=GWTgUr5QjY&sig=xGhIysZkQdvlz9510AL5ipXp1OU&hl=pl&sa=X&ved=2ahUKEwjP0tWoxIreAhXIKewKHcYcAm44MhDoATADegQIBxAB#v=onepage&q=repertorium&f=false

„Inwentarz constituciy koronnych od roku 1550 aż do roku 1643 uchwalonych”
https://books.google.pl/books?id=LRtaAAAAcAAJ&printsec=frontcover&hl=pl#v=onepage&q&f=false

Studiuję sobie od dłuższego czasu powyższe opisy ustaw polskiego Sejmu i jak dotąd nie znalazłem żadnych śladów wojen, klęsk, powstań szlacheckich czy chłopskich. Przez te sto lat trwa normalna praca parlamentarna. Ustanawiane są nowe prawa i poprawiane prawa stare. Zatwierdzane są prawa miejscowe, istniejące w poszczególnych województwach i ustanawiane prawa obowiązujące we wszystkich prowincjach kraju.

W roku 1581 powstaje pierwsze prawo mówiące o „hetmanach kozackich”, później Sejm pilnuje wypłat dla wojska kozackiego.

W roku 1634 Sejm ustanawia „komisarzy podczas ekspedycji tureckiej do spraw traktatów”.
A rok później, Sejm uchwala że „wojna ze Szwedami postanowiona”. Nie wiemy czy ta wojna się odbyła, czy też jak w podawanym w poprzednim odcinku przykładzie, „postanawiano” tę wojnę przez wiele lat, dając czas dyplomacji na załatwienie spraw finansowo-granicznych.

Od roku 1569 (najwcześniejsza data) – wszędzie remontuje się i buduje zamki. Przykładowo: w roku 1598 sejm decyduje, że Jan Potocki ma dostać pieniądze za wystawione rachunki na budowę „zamku Latyczowskiego” a po rewizji / odbiorze/ należy mu wypłacić 12 tysięcy. Dopisek / chyba po zbudowaniu zamku/: w 1609 „declaratur, że summa ad extenuationem, do lat 50”.

1611 – 1616. Nakazywano remontować i poprawiać zamki: między innymi Malbork, Możyrz (zamek Możerski – bo się spalił), Grodno, Bobrownia, Będzin, Winnica, Trembowla

Mają zostać restaurowane – zaopatrzone zamki w Smoleńsku i województwie smoleńskim – 1613

1626 – „ma zostać zaopatrzony zamek połocki”

1635 – polecono staroście lubelskiemu zamek w Lublinie budować a gdzie się da to restaurować. Po zakończeniu zostaną wysłani na odbiór „rewizorowie” a wydatki na budowę / remont będą zapłacone.

1635 – Zamek nad brzegiem Dniepru ma zostać zbudowany za 100 tysięcy złotych

Cudzoziemcy nie mogą prowadzić handlu poza miastami, ale po woły na targi nadgraniczne muszą jeździć osobiście (1565).

A w ogóle, to sprowadził do Polski tych kupców-cudzoziemców po raz pierwszy król Henryk Walezy (ustawa 1573 – prawdopodobnie chodzi o  tak zwaną „Konfederację Warszawską” ). Wydaje się, że „Konfederacja Warszawska” nie była „zgodą na swobodę wyznania dla szlachty”, lecz zgodą szlachty na możliwość osiedlania się w polskich miastach „cudzoziemców”, czyli „obcych nie-Słowian”.

Walezy zabronił im jednak „dawać urzędy”, co potwierdzał potem Sejm i królowie: Batory (1576) i Zygmunt III (1588). Cudzoziemcy nie mogą posiadać majątku, a ci co „zdobyli majątki w Prusach, muszą do trzech lat je sprzedać” (1589). W 1633 roku Sejm postanawia, że starostowie mają odbierać majątki ziemskie jakie cudzoziemcy nabyli wbrew prawu.

Żydzi też są wspominani w ustawach sejmowych. Okazuje się że nie jest to żadna „sekta religijna”, ale społeczność trudniąca się zawodowo handlem bydłem. Najwyraźniej handel bydłem tym żydom nie wystarczał, bo Sejm dwukrotnie zabrania im handlu solą, która jest najwyraźniej jedną z podstaw tworzenia budżetu państwa.

Statut 1538, potem ustawy z 1569, 1565, 1557 mówią o tym, że Żydzi mają handlować tylko w miastach, i muszą nosić specjalne „palta” – ubrania. Bez takiego ubrania handlować Żydom nie wolno.

Co ciekawe, „Żydzi” chyba należą do kategorii „naszych rzeczników” a nie „miejskich cudzoziemców”, bo pierwsze prawo dotyczące Żydów Sejm ustanawia 35 lat wcześniej niż „cudzoziemców” sprowadza do Polski Henryk Walezy. Pojawia się pytanie – czy Walezy nie rządził dłużej niż się nam mówi, i czy to on nie sprowadził do Polski kalwinów-hugenotów?

Sejm za to częściej niż handlarzami bydłem zajmuje się sprawą „Serbów i Cyganów”. Ustawy wypędzające „Cyganów” mamy w latach 1557, 1563, 1578, 1607. Dopilnować „wyganiania Cyganów” mają starostowie.
Ustawa z roku 1624 mówi, że „Wołochów, Serbów i Cyganów nieosiadłych nie wolno przechowywać”.

Po roku 1562 pojawiają się w miastach „żebracy” czyli „hultaje”.

Starostowie miejscy i grodzcy trzymać żebraków = „hultajów” mają pod karą pieniężną i przymuszać do pracy – „aż się pan dziedziczny o takim osobniku dowie” – postanowienia sejmowe z lat 1562, 1588, 1593…

Potem „trzeba żebraka wydać panu i pobrać groszy 12”. Gdyby gród przetrzymywał /ukrywał/ żebraka ma zapłacić „14 marcar”.

Kolejne ustawy z lat 1601, 1616, 1620,mówią że miasto płaci za niewydanie „hultaja-żebraka” 100 marc kary – pisze się o „obostrzeniu” ustaw.

Mamy też wytłumaczenie, że żebrak czyli „hultaj” to osoba „bez domu, która nie ma kontraktu rocznego, na roli, zagrodzie, i w karczmie nie siedzi”, tylko się „po komorach kryje”. Czysty PRL!

A może coś Czytelnikowi opowiedzieć o wojskowości?

W roku 1576 ustalono, że „Król zapewnia proch i kule dla puszkarzy w przypadku wojny”.

A w roku 1625 uchwalono że „oddziały wojskowe powinny mieć odpowiednią liczbę dział. Jak się które rozerwie to należy działo odesłać za kwitem hetmańskim”.

Mam nadzieję, że Czytelnik rozumie te niuanse. Działa / armaty w wojsku pojawiają się po roku 1576, ale by „nastąpiła wojna” z użyciem tych armat, musi być po pierwsze zgoda sejmu, a po drugie król musi dostarczyć wojsku proch i kule. Bo król z pieniędzy pochodzących ze swoich „królewszczyzn” zapewnia produkcję prochu i kul. A dostarcza się wojsku proch i kule tylko w przypadku wojny.

Dopiero po 50 latach dział i armat jest już na tyle, że sejm ustala etaty – ile i jakich armat przypada na ilu żołnierzy. Jednak działa są jeszcze niedoskonałe, wybuchają i są tak drogie, że hetman osobiście ma dopilnować by resztki rozerwanego działa pozbierać i za pokwitowaniem odesłać do producenta.

W roku 1569 ustala się że „drogi dla furmanów lustratorowie na łokci 10 mają wymierzyć. Kupcy mają jeździć drogami stałymi i zwyczajowymi”.

1565 Ustalono drogi dla kupców do Śląska i wyznaczono drogi śląskim kupcom do Polski.

1567 drogi na Węgry mają zarabiać. Jeżeli starosta albo szlachcic na winie nie zarabiał, płaci karę 100 „marc” dla grodu albo Ziemstwa.

1581-1598 wyznaczono komisarzy do ustalenia dróg z Prus na Żmudź.

1616 – „opisano drogi uprzywilejowane na Węgry”.

A jak się ustaliło i zbudowało specjalne drogi, po których tylko i wyłącznie mogą się poruszać kupcy, wprowadza się na nich punkty poboru opłat.

Co ciekawe, dopiero w latach 1629, 1631, 1637 ustala się pierwsze podatki dla kupców przewożących towary rzekami. Ściąganie podatku następuje w formie „Euećta” / Euctis/ oraz „Indućta”.

Jak widać, w rzeczywistości trwa budowa „państwa prawa”, trwa budowa infrastruktury, sądów-cerkwii, pomieszczeń na archiwa zwane „sklepyami” i chyba jeszcze nikt nie wie że od stuleci wydobywa się srebro, złoto i miedź w Czechach, a do Polski należą słowackie kopalnie i huty srebra oraz miedzi…

Nie wspominając o kombinacie hutniczym w Mogile pod Krakowem…

Mam wrażenie że udało się udowodnić Czytelnikowi że wojny XVI i XVII wieku powymyślali jacyś bajkopisarze z Wikipedii…


Województwa Rzeczpospolitej w roku 1635. Na czerwono zaznaczone Księstwo Siewierskie. „Druga Siewierszczyzna” to Województwo Czernichowskie

W kolejnym odcinku spróbujemy w końcu porozmawiać o aktorach grających w sztuce o tytule „Dymitriada”…

 

= = = = = = = = = = = = = = = = = =

Do tłumaczenia tekstów można stosować na przykład:
http://free-website-translation.com/

= = = = = = = = = = = = = = = = = =

♫ – OFF TOPIC – SPIS TREŚCI tematów „OT”
https://kodluch.wordpress.com/2018/03/16/%e2%99%ab-off-topic-spis-tresci-tematow-ot/

https://kodluch.wordpress.com/about/

= = = = = = = = = = = = = = = = = =

10 uwag do wpisu “♫ – OFF TOPIC – Dymitriada – część 2

  1. Kat cię czeka Brusku 🙂

    Do kampanii wojennych potrzebne były zródła wody pitnej.Latem woda z rzeki czy jeziora jaka mogła być podczas długotrwałej suszy? Transportów z Biedronki nie było.Wiem ,że w bitwie Rosji ze Szwedami pod Połtawą car nakazał każdemu żołnierzowi posiadanie sakiewki z szungitem/aspidnyj kamień/.Szwedzi się pochorowali od złej wody i wynik znany.Car chorował na nerki i dzięki szamanom w Karelii został wyleczony.

    Polubione przez 2 ludzi

  2. „Wiem ,że w bitwie Rosji ze Szwedami pod Połtawą car nakazał każdemu żołnierzowi posiadanie sakiewki z szungitem/aspidnyj kamień/.”
    O to, to… szungit w słoju szklanym wypełnionym wodą po kilku dniach zdrowa rzecz,
    wieczorem uzupełniamy zapas wody do „normy” i pijjemy – na zdrowie! 🙂
    To dobrze że jest ktoś kto obala chore mity, bajki wtłaczane nam do głów od małego smyka
    aż po żaka i jeszcze dalej… polecam uwadze stronę http://www.treborok. wordpress.com

    Polubione przez 2 ludzi

  3. Problem z szungitem jest taki, że odkryto go jak się pojawił na Ziemi po Katastrofie końcem XVIII wieku

    Первые эпизодические описания горных пород «чёрной Олонецкой земли» были предприняты в 1792 году академиком Николаем Озерецковским и в 1848 году штабс-капитаном Корпуса горных инженеров Н. К. Комаровым.

    В 1877 году Александр Иностранцев определил породу как новый крайний член в ряду природных некристаллических углеродов, не являющихся каменным углем и дал название — шунгит по названию заонежского села Шуньга, где порода впервые была обнаружена и действовала штольня.

    В 1928—1937 годах на базе созданного государственного треста «Шунгит» осуществлялось изучение шунгитовых пород как предполагаемых аналогов горючих углей, были проведены первые структурные исследования.

    https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A8%D1%83%D0%BD%D0%B3%D0%B8%D1%82

    Shungite has been used as a folk medical treatment since the early 18th century. Peter the Great set up Russia’s first spa in Karelia to make use of the water purifying properties of shungite, which he had himself experienced. He also instigated its use in providing purified water for the Russian army. The anti-bacterial properties of shungite have been confirmed by modern testing.[7]

    Shungite has been used since the middle of the 18th century as a pigment for paint,[3] and is currently sold under the names „carbon black” or „shungite natural black”.[5]

    https://en.wikipedia.org/wiki/Shungite

    PS
    Pan Stiepanienko uzyskał pierwszą rekonstrukcję.

    https://chispa1707.livejournal.com/3050988.html
    Остановился на одном из наиболее очевидных алгоритмов: каждые 6 лет реальной истории отвечают 77 годам истории для нас написанной. За аналог для мифической кометы Галлея с периодом 76-77 лет историки взяли реально приходившую свастическую комету Биэлы с периодом 6,7 лет. Именно ввиду этого малого периода кометы (в паре с символом свастики) и отложились в сознании как нечто пугающее, а через 77 лет никто бы и не вспомнил, что это такое.
    Выглядит реконструкция так:

    На графике общая реконструкция выглядит так:

    I jeszcze o tym gdzie leżała Palestyna
    https://chispa1707.livejournal.com/3050579.html

    Polubione przez 2 ludzi

      • Proszę zwrócić uwagę na język jaki jest NIEZMIENNY od czasu drukowania „Repertoriów Sejmowych” w latach 1628 – 1644 po rok 1780.

        Encyklopedia Chmielowskiego – pierwsze w latach 1745–1746, drugie, uzupełnione i rozszerzone, w latach 1754–1764 – posługuje się dokładnie takim samym językiem jak teksty sprzed 100 lat.
        A potem mamy Konstytucję 3 Maja – już pisaną innym językiem / i co dziwne – po polsku/, i absolutny „skok językowy” w tekstach z lat 1807-1815. I teksty pisane około roku 1815 – 1820 są „współczesne” tekstom z lat 1850–1860.

        Z kolei książka Bema o maszynach parowych z roku 1829 / chyba/ – jest uwstecznieniem i języka i wiedzy technicznej…

        Z punktu widzenia rozwoju języka to są zupełne absurdy…

        Polubione przez 1 osoba

  4. Co do Henryka Walezy to bajka podaje ,że był królem pół roku,PWN- 1573-1575, Biblioteka Narodowa- 1573-1574 i nocą /rzekomo/ 18-19-VI 1574 dał nogę ale pościg dopadł i na „słowo honoru,he he,honoru” wypuszczają gada.

    Tutaj wydane w Paryżu Henri de Valois et la Pologne en 1572. T.1

    http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=299143&from=publication

    od strony 9

    Mnie dziwi niezmiernie,że pościg zamiast oddać go katu- wypuszcza wolno i do tego podjęte przez niego decyzje są „ważne”. Ucieczka też nie pociąga jakiegoś zadośćuczynienia finansowego…
    Ale jak wiadomo,historie jako „POWIEŚĆ” kreślili jajwaje…

    Polubione przez 1 osoba

    • Na razie czytam i notuję sobie informacje z podanych źródeł. Myślę że tego typu „sensacje” jak z królem Henrykiem Walezym – miały by jakieś odzwierciedlenie w ustawach Sejmu. Nic takiego nie znalazłem.

      Najciekawsze jest to, że chyba najstarsze prawa w Polsce ustanawiano za króla Kazimierza. Z dat można się domyślać że chodzi o „Kazimierza III Wielkiego”. W dokumentach sejmowych jest „królem Kazimierzem”. Potem jest przerwa jakaś i prawa tworzy „Król Zygmunt” – chodzi najwyraźniej o „Zygmunta I Starego”. Następnie prawa tworzy „król August” – niechybnie Zygmunt II August. Potem prawa nadają: królowie: Henryk / Walezy/, król Stefan / Batory/, kolejny „król Zygmunt” – z dat wynika że chodzi o Zygmunta III Wazę. Potem jest „król Władysław” = dla nas Władysław IV Waza.

      PS
      Walezy „zwiał do Francji” nie tylko dlatego że „zwolnił się tron”, ale dlatego że tam była krwawa rewolucja i jatka, niemal taka jak za Rewolucji Francuskiej…

      Polubione przez 1 osoba

  5. W nawiązaniu do twoich wcześniejszych art. o „długu” właśnie od jutra wchodzi w Polin „ustawa uwłaszczeniowa” /bez aktu notarialnego,aktu własności/ wpis- na grunty skarbu państwa i gminy. A kto „trzyma” w chałacie prawdziwe Akty?
    Długi 30 lecia Polin sięgają kilku bilionów dolarów- kilka tysięcy miliardów.

    Polubione przez 1 osoba

    • „1 Po śmierci Mojżesza, sługi Pana1, rzekł Pan do Jozuego, syna Nuna, pomocnika Mojżesza1: 2 «Mojżesz, sługa mój, umarł; teraz więc wstań, przepraw się przez ten oto Jordan, ty i cały ten lud, do ziemi, którą Ja daję Izraelitom. 3 Każde miejsce, na które zstąpi wasza noga, Ja wam daję, jak zapowiedziałem Mojżeszowi.

      […]

      Bądź mężny i mocny, ponieważ ty rozdasz temu ludowi w posiadanie ziemię, którą poprzysiągłem dać ich przodkom

      […]

      Następnie Jozue przemówił do Rubenitów, Gadytów i połowy pokolenia Manassesa: 13 «Przypomnijcie sobie rozkaz, jaki dał wam Mojżesz, sługa Pana, gdy rzekł: Pan, Bóg wasz, strzeże waszego pokoju i oddaje wam tę ziemię. 14 Wasze żony, dzieci i trzody mogą pozostać w kraju, który dał wam Mojżesz za Jordanem. Wy jednak musicie wyruszyć uzbrojeni na czele swych braci, wszyscy zdolni do boju mężczyźni, i musicie im pomóc, 15 aż Pan użyczy pokoju braciom waszym, jak i wam, i aż oni również posiądą ziemię, którą da im Pan, Bóg wasz. Wtedy możecie wrócić do kraju, który do was należy i który dał wam Mojżesz, sługa Pana, po drugiej stronie Jordanu, ku wschodowi słońca».

      […]

      Pan, Bóg twój, pobłogosławił ci tak, jak ci to powiedział. Będziesz pożyczał wielu narodom, a sam od nikogo nie będziesz pożyczał; będziesz panował nad wielu narodami, a one nad tobą nie zapanują. ”

      Cała Ziemia należy do „wierzycieli”. Władców pieniądza i lichwy. Tak rzekł Pan Bóg Jahve swojemu narodowi wybranemu.
      Czemu więc dziwi się Pan, Panie KfaKfa, że w Polin są jakieś długi sięgające tysięcy miliardów? Polin nie ma długów. Polacy mają długi. I Polacy oddadzą swą krainę (której według żydowskiej demonicznej mitologii nigdy nie byli właścicielami) wierzycielom, Po prostu „prawowici” właściciele odbierają co swoje.
      Żadnej tajemnicy z tego nie robią.
      Sęk w tym, że robią to tak cwanie, że Polacy sami oddają Panu Bogu „swemu” Jahve co boskie,a
      ukochany, wybrany przez Pana Boga (Jahve) lud „wybrany” bierze ziemię i wszystko co na niej jest.

      Polubione przez 1 osoba

Dodaj komentarz

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s